Gururumu incitirken ses bile çıkarmadım

Kötü günlerin bitmesini bekledim, çoğaldı

Hataların başlangıcı büyük bir kazaydı

Mutluluğu alan şey, büyük bir paramı?

Bulutların arasından, bana bakıyordu güneş

Oysa ki kıvılcım yeterliydi, çıkması için ateş

Önüne çıkan engelleri, hazır biçimde geç

İyi güne varmak için, kötü günü seç

Çukurun altında, bağırdın ama duyulmadın

Fazla düşündüğün için bazı geceler uyumadın

Geçmişi değiştiremezsin, o yüzden geçmişi güzel yaşa

Biraz mutlu olmak için, güzel kararlar ver

Düşmanın anlamını çok erken vakitte öğrendim

Öğrendiğim kişiler ise beni en çok tanıyan kişilerdi

Doğruyu yanlışı gördüm, Yaşanılan kötü günlеre sövdüm

Sadece ilеrliyi övdüm, Ruhumu bedenim gömdü!

Gülen yüzüm terse döndü

Beni de böldü

Ruhum öldü

Komedi korkuya döndü

Sırtını bıçaklayan güldü

Benim güzel günlerim

Içinde ilham olan ellerim

Kapıda kafese kısılan, kaçan kuş bendim

Gülün sadece dikeni battı

Onlar kaçtı

Sahte dostluk tavrı

Bu sefer balığa olta attı

Hırsız güvenimi çaldı

Mutlu günler vardı

Kaybedersin diyenler için yaptım

İnsan sesi kulağımda, çalan bir çandı

Işık yanmaya başladı

Karanlık havalar açtı

Yağmurun altında ağlardım

Sahte yüzler kaçtı

İçimde küçük bir umut vardı

Işığa gittim, Alevde yandı

Herkese göre kendi haklı

Gözümün içine bakan yalancı

Herkeste farklı maske

Aynı laf, hep ettim af

Bu şarkı duyulursa, alındı intikam

Ruhumun yeni evi, yeni yeri. Terk edilmiş şehir