[Verse 1: Typhoon]
Wat zijn woorden opgeschreven als de kern ervan niet wordt begrepen
Voorbij het punt van lezen is het de kunst van leven
Tussen de regels
Buiten de kantlijn
Hoe anders zou het zijn?
Hoe anders zou het zijn?
Ben een gezegend man maar een man met gebreken
Soms belabberd, niet eerlijk, soms te berekenend
Alles op de tekentafel
Liefde... geven is makkelijk maar ontvangen van een ander kaliber
Je kent m'n streken en m'n kracht
Kent de muziek, de poëzie en wat het heeft gebracht
En ik ben dankbaar voor mijn lach
Als ik dat niet had was ik depri of suicidaal
Ze zeggen 'doe normaal, verman jezelf'
Al gaat het goed, dit paradijs lijkt soms verdacht op een hel
Maar goed, ik sta versteld, sta stil en herinner me
Alles is er al van binnen
[Chorus]
Als de hemel valt
De hemel valt
De druk op God wordt groter en ze draagt het allemaal
Maar als de hemel valt, zullen we het samen moeten dragen
En kunnen Zij en Allah samen even weg
[Verse 2: Typhoon]
Misschien ben ik een domme jongen maar mijn God zeg me waarom men zonden blijft verkondigen als liefde de bron is
Dat is geen brood maar kruimels uit mensen handen
Niet de jou of een zogenaamde duivel
Zeg, hoe is het nou?
Als een multi-spagaat
Er altijd zijn voor iedereen en alles
Beetje zoals m'n eigen ma
Zij is te goed voor deze wereld
We willen meer, plus door de crisis is iedereen skeer
En dan die eeuwige strijd
Klokdrama aan de deur, het genieten van de partij
Ja
Ja we willen ons gelijk
Opgehangen aan ideeën van 't liefst één waarheid
Liefje hoe zou het zijn, even een break
Telekinetisch of met de trein
Pootje baden in het universum, modderbad, verse koffie en de ochtendkrant
[Chorus]
Als de hemel valt
De hemel valt
De druk op God wordt groter en ze draagt het allemaal
Maar als de hemel valt, zullen we het samen moeten dragen
En kunnen Zij en Allah samen even weg