Botoman - Intellectual

[Verse 1]

Botoman, schipper mag ik overvaren

Of kan je op z’n minst de route aan me openbaren?

Ik ben een Srananman, pure chocolade

Mi no é taki langa langa tai mi sa yu wani, kom ter zake

Uit het juiste hout gesneden, het binnenlandse water

Generaties van ervaring, vraag het aan mijn vader

En zijn vader en zijn vader, die zei dat zijn vader

Moest vechten voor vrijheid

Maar goed dat zijn zijn daden

Geen borstklopperij, eerdеr een humbele buiging

In de hoop dat zе kijken en trots op me zijn

Één halve hectare, zitmaaier en een boerderij

Pa bedankt, maar zeg me waar zouden we zonder mama zijn?

Botoman botoman

Ik heb de hele dag gewerkt, m’n voeten doen me pijn, maar heb een show dus houd me sterk

M’n dame die me vraagt naar nieuwe liedjes van m’n plaat

Want praten doe ik niet, en zij wil weten hoe het met me gaat

De reis duurt te lang om te twijfelen of het kan

Wij gaan en zien wel

Ze willen weten wat ik vind

Botoman, schipper mag ik over?

Ik moest weg, ben hier gekomen

Stress fokte mijn hoofd op

Zwarte man in een witte wereld, in een wirwar van succes

Ik wilde het goed doen voor m’n familie

Voor m’n gemeenschap en m'n fans

Maar ben die lobi man ooktu

Bouw bruggen en ontwricht ze na encounters met skowtu

M’n ma zegt: geef ze geen reden, geen reden Glenn

Ergens klinkt een stem: ‘Glenn, fok ze op en wees een vent’

Botoman, ik ben een lover en een fighter

Soms ijdel, soms trots

Maar zit op een lijn met tijd en God

Ik ben klaar met het leven in angst

Klaar met lachen om mezelf onschadelijk te maken

Fok de fame, fok de vragen

Ik ga op reis en neem mee alleen één pen en een notitieblok

Ben aan de overkant, maar ‘k zie je nog

Deuren worden dichtgeslagen, maar zitten niet op slot

Ik bedoel, de stad kan soms branden, maar gaat niet kapot

De reis duurt te lang om te twijfelen of het kan

Wij gaan en zien wel