[Verse: Timuçin Ateş]

Anlatıyorum yeniden zor olan tüm tanımları

Anlatıyorum birden bire sensiz geçen yıllarımı

Hayatın verdiklerini değil benden aldıklarını

Dostlarımı ailemi uzakta bıraktıklarımı

Albatros misali bugün kırılan kanatlarımı

Gözlerimin ateşinde yine yaktıklarımı

Boğazımda düğümlenmiş bütün satırlarımı

Ya da işte anlatacağım kaldırıp sınırlarımı

Hiç istemezdim aslında çığırımdan çıkmayı

Boşa kürek çektim sürekli, yine zor durumdayım

Aklıma gelenlerdense unuttuklarımdayım

Ve yıllarımı heba ettim yine senden uzaktayım

Kalbim atmayacak benim gökyüzünü bulmadıkça

O boş bardak dolmadıkça, korkarım ben

Şimdi değil sonrasından

Yani işte karanlıktan değil

Korkum yalnızlıktan…

[Hook: Medusa]

Zor Kalbimi, Yerinden Attıran

Bir Kalp Bulmak Yerine

Sor Kendi Kendine

Ben Elimden Gelen

Her Çabayı Gösterdim

Dön Bak Kendine

Kendi Kendine

[Verse: Timuçin Ateş]

Acı sözler etmiş arkasında durduklarımız

Onursuz olan onurdan korkmalıyız anladın mı?

İşte, öyle kolay değil, bu cihan tutarsız yani

Sanki, bir kabus gibi akamete uğrardım

Yani lafın kısası bu, sende şanslı değilim

Dilimden dökülenlerse nefretime yenildi

Sonu belli olandaysa üzülmeye değer mi?

Zoru sevmek deliliktir lafı sence gerçek mi?

Acaba beni gördün mü? Sonuçsuzca çırpınırken

Ya da kalbinden düşüp yerle yeksan olurken

Bu muharebenin ortasında yıllarımı kaybederken

Haykırarak anlattım, sen duymazdan gelirken

Hep dönüp baktım kendime, gözünden düşerken bile

Satırlarım biterken bugün itildim sensizliğe!

Hayallerim vardı benim, gitmeliydik bilinmeze

Şimdi kanatlarım kırık, karanlıkta kendimleyim

[Hook: Medusa]

Zor Kalbimi, Yerinden Attıran

Bir Kalp Bulmak Yerine

Sor Kendi Kendine

Ben Elimden Gelen

Her Çabayı Gösterdim

Dön Bak Kendine

Kendi Kendine