[Verse 1]

Sanki geçmişi hiç yaşamamış gibiyim

Bi film izlemişim de o hafızama kazınmış gibi

Anne, bu sokaklarda dizlerim hiç kanamadı sanki

Kaderim doktorum oldu, yaralarımı hiç saramadı harbi

Büyümek bana yaramadı anneciğim

Bi rüya görüyorum ve uyandığımda kan ter içindeyim

Ve içimdeki kötülüğü sal der içimdeki

Ve bil, dünyaları içip kustuğum halde içimdesin

Sen hiçbir zaman beni sakallı görmedin

17’mde polis aracında yaşardı gözlerim

18’imde bok vardı, terminaldeydi gözlerim

19’da yanına gelmek istedim ama ölmedim

İhtiyacım olan tek şey sesini duymam

Söz anne, günah işlemem, valla şeytana uymam

Demez içimden biri, “her şеy biter...”

Valla hayatı ellerimin tеrsiyle itmem

Bu lanet hayatın içinde bok gibi bitmem

Beni amaçsız yapıyor anne, annesiz büyümem

[Verse 2]

Babam beni hayata karşı yetiştirmedi

Gözyaşımı silmek yerine altılı ve iddia peşindeydi

“Ne yaparsan yap, hayat senin,” dedi peşin peşin

Şimdi mikrofonla sahnelerde adam olma peşindeyim

Öyle saçma davrandım ki hakkımda “deli” dendi

Bi karar vermeliydim, sıfırdan başlayıp yenilendim

Hiçbir şey yolunda gitmiyor, tonla var delillerim

Bi karar verip başladım ve tekrar yenilendim

Ölmekten zor olamaz yaşamak, değil mi anne?

Gündüzler cennet, geceleri cehennem değil mi anne?

Suratımı, kocanı, evini, kızını, sesimi, bahçeni, sevdiklerini

Unutmadın değil mi anne?

Çocuklarım seni çok merak edecek bence

17’mde benim uçurtmam takıldı tellere

Gitmene son bir saat kala üzdüğüm için üzgünüm

Ben bu yüzden ölmek istiyorum monoton üç günümde

İhtiyacım olan tekrar bu filmi yaşamak

Çünkü anne, bu filmin çekimlerinde hata var

Filmler kötü bitmese, “her şey biter...”

Kendi kendimi uçurumdan aşığa hiç itmesem

Bu lanet hayatın kaderine böyle küfretmem

Beni yapıyor bu hayat anne, bataklıktaki nilüfer...