[Verse 1: Taladro]

Sesin kulaklarıma çığlık, acımı bir gün kesin

Evimin en güzel yerinde asılı bir portresin

Düşün ki seni düşünmek en buruk iç çekişim

Odam bu derdi bilir, ne son ne ilk çekişi

Yanına gelemesem de hissediyorum yağmurunu

Hüzünle dolu bir bahçe kalbim

Olayın sendromunu

Atlatıp da odaklandım, bu biraz gurur mu?

Gel, yarama pansuman yap yoksa bu kan durur mu?

Sen, gökkuşağının yedi rengi yüzüne aldanıpta

Bu gece gel diyerek göğsüme sen sapladım bak

Acısı var bilirim beraber olmanın da

Oksijen doluyum nefes al ormanında

Yüreğim sеnde dahil tüm sellerе bilendi ya

Onca yıl kabullenip bir tek sana direndi yâr

Bundan ötesi yok yeniden olduklarım vız gelir

Zaten kalbim hain ve keskin bir dağa güvendi

[Nakarat: Hande Mehan]

Diyar diyar gezdim geldim

Safiyeti sezdim geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim geldim

Diyar diyar gezdim geldim

Safiyeti sezdim geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim geldim

[Verse 2: Taladro]

Olur ya eğer buluşamazsak sıratta

Yanaş, sana bir sır veriyim, “Hâla bir yanım şubatta!”

Nasıldır biliyorsun sonuçta sen de yaşadın

Ama gittiğinden bu yana sanki hep bir ayağım batakta

Şimdi gözlerimden yağmur olup içime ak kadın

Hâlâ cehennemsin ve ben cenneti tatmadım

Dibin dibindeyim, daha bekliyorsan batmamı

Ben yokluğunda dahi odama başka birini almadım

Sence ufak, bence attıklarımız büyük adım

Sana gözyaşımla bir ev kurdum tek bir odaya sığamadın

Üzülme! Yanımda varlığınlasın daha

Beni yokluğunla değil, lütfen varlığınla sına

Her günüm sen güneşe renk veriyor gülüşlerin

Yoksan eğer parke sade bizim sokağın inişleri

Sen varken anlamlıydı sokağın ilk lambası

Bu yüzden her zaman saçma buldum gidişleri

[Nakarat: Hande Mehan]

Diyar diyar gezdim geldim

Safiyeti sezdim geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim geldim

Diyar diyar gezdim geldim

Safiyeti sezdim geldim

Kendi ateşine yanan pervaneydim

Yalanımdan bezdim geldim