[Verse 1 : Stabil]

Boşluğun ortasında karanlıktayım ben

O kalpazan dostluğun da deva değil derde

Stabil nerden hiç bilmediğin yerden

Stabil nerde hiç bilmediğin yerde

Kendi adını kendi koyan kaç kişi var bilemem de

Yeraltında tek dolanan intikamlı cani bu

Günahlarımın geçmişinle kül olup geldim artık

İnan keder beni sardığında duygularıma tatilim

Şehrin en boktan yerinde tek kişilik tatilim

Ben bi katilin hiç görmediğiniz haliyim

Gülümserim güneşe doğru baktığım da

Gelecekle pazarlığım bitmemişti baş ucumda

Senelerce hayallerim ellerimde boğulmuştu

Bitmedi hiç hatıralar kafamda dönüp duran geçmiş

Siktir et dedim zaman geldi geçti

(Sta!) Siktir et dedim zaman geldi geçti

[Verse 2 : Arman Yekta]

Her kelimede akarken bi damla kan kalemimden

Armanı ben öldürdüm kağıda kalem tutan ellerimle

Sözlerimde yansır hatırlarım gözlerimden

Özlerimden kopamazken geçmişin izlerinden

Yıllar geçti moruk hatırlamak istemem de

Karanlıkta koşup geçtiğim sokağın kabusuyum

Bitmeyen yolun o en son ağacın gölgesiyim

Serserilere maruz kalan o çocuğun geçmişi

Koştukça korkutan odam da ağladım da

Bazı zamanlar aynadaki görüntümden korkarım

Sert gözüküp içten parçalanan bu adam ben miyim

Yoksa söyle içimdekinden mi korkanım

Bu satırlarda yazdıklarım eksik özgüvenen

Farksız evet kafanda bi kaç tane öngörüden

Yarına verilmiş bi söz yok durup üzülmeden

Gününü iyi yaşa yarına hayat süreni bitirmeden