[Zwrotka 1]
Trzymam ołówek jak dłuto, dłuto
Koślawe ściany, dach, drzwi, okno, komin
Obok drzewo, dwoje ludzi i splecione dłonie
Jeszcze nie wiem o co chodzi w tym
Ale pokazali co i jak i kreślę
Jak na moje - żaden wielki styl
Ale się cieszą jakbym to nie ja był dzieckiem
Chwilę później dla nich to już nic nie znaczy
I dużo ciężej pracuje się na uśmiech
W świat wypychają mnie bez ochraniaczy
Co najwyżej opatrzą mi rany później
Dziś wiem czego chcą ode mnie
Nigdy wprost, lecz podpytują kiedy
Informacje te kumulują skrzętnie
Podobno mam do spłacenia kredyt
[Refren]
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
[Zwrotka 2]
Trzymam ołówek jak dłuto, dłuto
I niezdarnie kreślę domek
Koślawe ściany, dach, drzwi, okno, komin
Obok drzewo, dwoje ludzi i splecione dłonie
Dziś nie rysuję dużo lepiej
Lecz pokuszę się by dorysować detal
Może małą porcję spaghetti na głowie
I kąciki ust dam w górę, wolę kiedy się uśmiechasz, hej
Co jeśli dorysuję chmurę? I pomaluję ją na czarno
Słońce wygumkuje, niebo ozdobię piorunem
W nim trzeci pokój będzie tylko czasami
I to będzie wymagało mnóstwo pracy
Co jeśli znudzi nam się to, że tu siedzimy sami?
A się komuś złamie grafit
[Refren]
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Czy to nie przywidzenia?
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
To nie do przewidzenia
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Ding, dong
[Zwrotka 3]
Uznajmy nawet, że znajdziemy temperówkę
I usiądziemy do kartki na nowo tworzyć
Szczerze się boję tego, co nadejdzie wkrótce
Czy to na pewno jest spoko pomysł?
Zastanów się zanim przyciśniesz główkę
Od tego nie ma już odwrotu
Od teraz wszystko już będzie podwójnie trudne
Żadnych wesołych piątków i ciężkich sobót
Żadnych nocy poza domem i wyjazdów ot tak
Do tego żadnych spontanicznych wyjść
Będę zły gdy będę musiał rezygnować z bodźca, bodźca
Choć mówią, że mi przejdzie gdy
Weźmie ołówek jak dłuto, dłuto
Koślawe ściany, dach, drzwi, okno, komin
Obok drzewo, dwoje ludzi i splecione dłonie
[Refren: Almira Szachowicz]
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Widzę w twojej twarzy dom, dom, dom
Ding dong
Karol prawdobodobnie w młodości narysował owy rysunek, obrazując w ten sposób zarys swojej przyszłości. Dopiero w kolejnych zwrotkach pojawiają się nowe elementy obrazka wraz z dorastaniem Karola.
“Pokój Zero” opiera się na metodzie Walta Disneya polegającej na dzieleniu pracy na kilka etapów zwanych pokojami. Pokój trzeci to pokój krytyka – w nim patrzy się na projekt od najbardziej pesymistycznej strony. Solar chce przekazać, że w domu, które rysuje, czasem będzie dochodziło do negatywnych sytuacji.
Stres tym wszystkim przejdzie gdy ten nowy członek rodziny dorośnie i zacznie tworzyć swoje życie po swojemu.
Gdy spotka się tą jedyną osobę i czuje się, że to ta połówka, to w jej twarzy będzie się widzieć wspólną przyszłość..
Metaforyczny opis sprzeczki tudzież kłótni w związku.