Xayolim o`zga olam

Nega bora-bora tunda ko`zim nam?

O`zi man bu huzurda mehmon

Nari borsa bugun ham adoim ehtimoli har qadam

Ko`zlarim yo`lingdadir

Bir maning maqsadim bo`lmadi ro`yo, ko`rinmas dunyo

Yuguradi bu oyoqlarim

Tomoningga tinmay, hech dam bilmay

Mana bu qo`llarim har kuni doim yopiq eshigingni

Tebratar umuman tonmay

Izlaydi ko`zlarim o`zingni faqat, bexonumonman

Bitdi bu doston, yuragimdagi ming karra fig`on

Badanimda qolmadi darmon

Yo`qlayman o`zingni kunu-tunda o`zimda

Kuygan haroratda fursatda, har kelajak bir zamonda

Har sahifayu devonda

Sezildi na bir issiq, na bir sovuq

Har tomonimdan berilgan zarba

Na bir zulmni sezdim man betom, a

Vujudimni kuydirsang, bejon etsang

Yuragimni qon talatib oxir netaman

Jamolingni ko`rsatmasang? (ko`rsatmasang)

Nasibamni maning devonayu rasvodan

Battar qilsang ham roziman axir

Oxiri borib, “manzili a’lo”ga yetqazsang

Bo`lar edimi sodir

Jonu jahonim maning

Qalbimni do`pposlagan dardimu arzandam maning

Har balo qilsang qil, oshiq qilsang bas

Bormidi bundan ortiq baxt?

Misoli daraxt kabi man so`narim ayon bevaqt

Qadarim bitmasdan mutloq, man qildim ahd

Negadir ko`karmadim, ko`kardi ichimdagi dardimu armon

Boq maning holimga, yoron, ne keregi bor usha go`zal makon?

Ko`zlaringga man boqmasam, unda borim ham kam

Butun borliq ham kam

Kun kabi otsang

Qani edi natijalarim so`nggida vaslingga duchor bo`lsam

Hayronu vayron bo`lsam, yuragim qon otib, oxir netaman

Netaman jamolingni ko`rmasam?