[Refren]

Flow nie do zdarcia jak te stare Nokie

Siedzę nad kartką i się bawię ogniem

Jestem jak kropla, jak ona skałę drążę

Przez okno zerka Czarne Słońce

I mam nadzieję, że u ciebie wszystko dobrze

U mnie spokojnie, przeżuwam sobie problem

Na starych śmieciach wbite w ich nowy porządek

Przez cały czas zerka na mnie Czarne Słońce

[Zwrotka 1]

Tu nie książki, a wąsy płoną niczym Bondarenko

W szklaną pogodę ćmom barowym oczy się szklą

Ja z kolegami gram jak kiedyś w Bonda na Nintendo

Jeden jedyny jak kapitan Billy Kelso

I wciąż te bity bębnią, kleją się kontuary

A ci raperzy ściemnią bardziej niż te okulary

Nade mną czarne słońce, żaden błękit Portugalii

Szponcę se w wave'ach jak Posejdon, jak Hokusai

A w domu pokój, w pokoju praży trochę

W kieszeni martwy poczet, ziomie żadne fanty, noże

Potem jem z tofu maki i znów łamię karki chłopie

Jestem wyrwany z innej bajki, tej mniej plastikowej

I znowu w drodze mija mnie jakiś Nikodem Dyzma

Daj mi pistolet, oddam wystrzał

Dwa środkowe palce stoją jak Naramowicka

Gdy świat spode łba na mnie patrzy jak policjant

[Bridge]

I znowu błyska się jakby błyskawice ciskał syn Odyna

W kubkach rozpuszcza się Solpadeina

W ciszy jak Mdina, okiem przekrwionym jak Mishka

Obcinam scenę jak se pędzi po krawędzi kibla

I znowu błyska się jakby błyskawice ciskał syn Odyna

W kubkach rozpuszcza się Solpadeina

W ciszy jak Mdina, okiem przekrwionym jak Mishka

Obcinam scenę jak se pędzi po krawędzi kibla

[Refren]

Flow nie do zdarcia jak te stare Nokie

Siedzę nad kartką i się bawię ogniem

Jestem jak kropla, jak ona skałę drążę

Przez okno zerka Czarne Słońce

I mam nadzieję, że u ciebie wszystko dobrze

U mnie spokojnie, przeżuwam sobie problem

Na starych śmieciach wbite w ich nowy porządek

Przez cały czas zerka na mnie Czarne Słońce

Mijają dni i mijają mi miesiące

Nie słyszę roszczeń ich, tworzę historię

W skali Torino liczę następne stopnie

Przez to okno zerka ciągle Czarne Słońce