[Zwrotka 1: Rover]
Miałem siostrę porażkę, brata co zwał się sukces
A i tak nocą do domu szedłem mokry jak kundel
Jestem z pokolenia tych, co nie myślą co z jutrem
Na sto procent znałem dobrze tylko jedną sztuczkę
Siedząc z Tobą w kawiarni pierwszy raz
Kładłem na stół dziesięć złotych, zamiast kilku ściętych róż
Pytałem: "Czy pójdziesz ze mną o zakład Madame?
Bo pocałuje Cię nie dotykając Twoich ust."
Znałem to z jakiegoś filmu
A i tak zawsze skutkowało drżeniem jej warg
I teraz myślę, że to historia szwindlu
Bo dotykając warg kradłem ich smak
Prestidigitator
Szarmancki, nigdy nie myl z sarmatą
Młokosy będą pytać jaka w tym sztuka
Że pocałunek stawiam wyżej niż spokój fiuta
A może chodzi o spokój ducha
Nie liczbę pitych butelek i oznaczonych kobiet
Z biegiem lat jestem bardziej jak kolekcjoner
Co na plastrach pamięci dokleja każdy moment
[Refren: Luka]
Nie potrafiłem grać
Zamiast wciskania pustych kłamstw
Znałem tę jedną sztuczkę
Patrz to prawdziwy Ja
Kładąc kolejną z kart
Stoję przed Tobą jak przed lustrem
[Zwrotka 2: Rover]
Jako młody człowiek znałem ciekawą sztuczkę
Umiałem tylko jedna dłonią otworzyć kłódkę
I kiedy lewa dłoń trzymałem tuż pod biustem
To wiedziałem, że od prawej zależy mój sukces
Gdybym tak siła wtedy wtargnął pod bluzkę
To pozbawiłbym powagi flirt który jest droga ustępstw
Stracił zapach różanej wody na skórze
Jak Ci, co w naturze rwali hurtem
Na trzeźwo, jeszcze jakoś im szło
Pod wpływem, w Janis Joplin widzieli Kate Moss
Czytali Krzyśka Króla, szli z wiedzą na front
Mówili jest Ci zimno, to dam Ci koc
Prestidigitator
W rekach trzymam szklana kulę do wspomnień
Pewne sprawy są we krwi tak głęboko
Że stawiam w życiu flirt między pasja, a związkiem
[Refren: Luka] x2