[Verse 1: Rinxlaya]

Savaşta boğularak ölmüşsün

Naralarla sembolik yontun küllük

Mağaralarda hükmen savruk günleri yaşadık kısaca

Silinen talihi kaç haneliydi

Alaşımı makul dünden beri

Sigarası kısa devreli tahmini sisten taşırıp günleri

Endüstriyel vahalara tanıtım, bahçeye kişilikleri

Bellek dışı tarihten aşırıp sürgüne alışık, bi deli dili

Bi kemikten oluşan alaşım dumanı frizden tütmeli bacanın

Her daim açık kan dolaşımı atmosferin gözleri kamaşır

Lakota kızılı deri yangısı, peşpeşe evrenlerin yankısı geçti

Harikalar kanyonuna değiştim evrelerin hepsini

Peki rom dolu gerçekliğe gidelim yok yerinde havasız radyon

Akılda tutulma, talaş ve foyayla, neyse ki o da sakin

Harfler hecelerden hafif bir ah bürünüp düne karşı

Veresiye gezegenden yürümekten yol oldu kendiliğinden düne marşım

Katran tutuşur, tek katmanım alüminyumla karşılıklı dört yıl

Tok sesler lavaboya hakim, ben düşmem davadan saki

[Nakarat: hrsz, Rinxlaya]

Ölmek mi? Hayır, aklını kaybetme var yine yarın

Sorsan bana, insanlık dibi görmüş birçok intihardır

Yok saydım varoluşları, manasızca kayboluşları

Yere batsın tüm kahvaltın kanımı emmeden gidin artık

Ölmek mi? Hayır, aklını kaybetme var yine yarın

Sorsan bana, insanlık dibi görmüş birçok intihardır

Yok saydım varoluşları, manasızca kayboluşları

Yere batsın tüm kahvaltın kanımı emmeden gidin artık

[Verse 2: hrsz]

Kaçamıyorum hiçbir yere yerin altına tıktı hayat

Benim aklımı kurcalıyor yine de; göçüp gidenler vakitsiz nerede yaşar?

Döküldü çok kan!

Kim bilir hangi damardan, hangi amaçlarla

Hali olmayanlar memleketinden hırsız konuşuyor arada

Dışarısı hasmım ve de vahşi, yolu bulamam diye korkmuyorum hiç

Karmakarışık bu talihim hep, bıçak zoruyla yırt tüm dikişleri

(ey!) değirmen olabilir aklım, karman çorman yazmak zor

Eskiye nazaran hevesim az ama susmak nefesimi kesecek lan bak!

Aklımı kaybetmeme sebep olabilir hayatın ıskalanması

Yok yegane sonuç, her gün dipsiz kuyunun mutlak manzarası

Kalk! Bugünün çıkmazlarında yalnız voltalar ayakta tutar

Gördüğün her manzara tuzla buz olacak, yer gök bile yarılacak

Neşteri vurdum atmosfere, göğü delene dek hayatın işkenceler

Ruhları rehin tutulmuş insan göklere biat eder

Yükseklik korkunu yenemezsen boşluğu dönüşecek istekler

Can çekişenler mazeret bulamayacak haykırmak müstehcen

[Nakarat: hrsz, Rinxlaya]

Ölmek mi? Hayır, aklını kaybetme var yine yarın

Sorsan bana, insanlık dibi görmüş birçok intihardır

Yok saydım varoluşları, manasızca kayboluşları

Yere batsın tüm kahvaltın kanımı emmeden gidin artık

Ölmek mi? Hayır, aklını kaybetme var yine yarın

Sorsan bana, insanlık dibi görmüş birçok intihardır

Yok saydım varoluşları, manasızca kayboluşları

Yere batsın tüm kahvaltın kanımı emmeden gidin artık