Verse 1 (Reizzer) :

Anlamıyorum olanları boşluktayım galiba sanırım tek çarem zaman dilenmek

Tanrıdan hele gerçekleşsin sonra kim bakar ki ardına yazdığımda gerek duycak

Dünya gardına

İşler düzelsin diye göstermedim hiç uğraş zaten iyi değildi kafam genellikle

Ayyaş bazen gözlerimden süzülüp düşen bir yaş bu olmaz nasılsa insanlar

Artık çağdaş

Gram inancım kalmadı inan benim aşka ne ihtiyacım oydu ne de birisiydi başka

Çünkü bilinçsiz şekilde davranıyorum diye kalmamıştı beni sevip sayıp sayan

Herhangi bir kankam

Umrum değildi ne kadar sağlamdı arkam bizi ayıran dünya-cihat arasında ki

Farklar sinirlenip kalkar ve sen istediğin kadar fedakarlık yap o ilişki

Illa bir yerinden patlar

Nakarat (Reizzer) :

Bilmiyorum bilmiyorum nolcak bu halimiz bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum

Nolcak işin sonu bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum ne yapacağımızı bilmiyorum

Bilmiyorum bilmiyorum inan bana ben hiçbirşeyi bilmiyorum

Verse 2 (Reizzer) :

Kimsenin harcı değil yaptıklarıma karışma hiç içimden gelmiyor küstüklerimle

Barışmak kavga dövüşle hallettim inatla çıkan her problemi karşıma ben boş

Yere tartışmam

Evet alkışla sanki doğru yaptım kimisi yanlış kimisi doğru yoldu saptığım o

Kadar boş olayla uğraşmaktan artık işe yaramıyor haplar ağrı kessin diye

Attığım

Artık bunaldım ve bıktım diyipte baktığım o cadde unuttuğum adını sanırım

Kaybedicem artık içi dolu aklımı baktı mı dönüp zor gününde kesiksiz

Uykularında adını sayıkladığın

Evet galiba boşalttım içimdekileri verse ikincideki flowlarım sanki biraz

Seri ama oldu yapmak zorundaydım çünkü baya biriktim yapmaya yapmaya olurdum

Düşünce kanseri

Nakarat (Reizzer) :

Bilmiyorum bilmiyorum nolcak bu halimiz bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum

Nolcak işin sonu bilmiyorum bilmiyorum bilmiyorum ne yapacağımızı bilmiyorum

Bilmiyorum bilmiyorum inan bana ben hiçbirşeyi bilmiyorum