[Verse 1: Rashness]

Yolsuzluğun yollarında pusu kurmuş amipler

Hip-hop isyan eder çöker tepeden tüm piramitler

Beyaz Saray'a kan ister

Aristokrat faşistler

Alacağınız bir Ö.ç kaldı

Fatih'ten ve haliç'ten

Onların mitaplarında kan yazar

Sevaba girer

Gerillalar masumlara yağdırırken bombalar

Esad vurunca katil olur

Vurduransa kahraman

Masumlara ağlarım ben, Şerefsize ağlamam!

Ülkemde hep güçlü olan olur edep yoksunu

Bu sistem zengin eder zengini

Doyurmaz yoksulu

Ortamınız çok sulu

Bak bana gelmez kardeşim

Kibar değil rash agresif

Cümleler kokar kan ve kir

Kiminin yüzünden akar malı varlığı

Kiminin yüzünden akar garibanlığı

Hayat dostluk gerektirir dostluksa isanlığı

Kimi de ağlayınca çıkar ortaya timsahlığı

Her gün biraz daha fazla umutsuzluk hissi

Siz sıfırlamak sersiniz temizlemeye pisliği

Yaslı ailelere çok görmüşken rahmeti

Getiremezsiniz

Ne Ali'yi, Ne Ethem'i Ahmet'i !

[Verse 2: Şanışer]

Allah'ın Allah'sızının yüzünden ölüm

Burada okunur çocuk herkesin yüzünden ölüm

Arkam aşağılık tiyatrolar

Hüzünler önüm

Bir gün döner devran

Bekle o günü

Üzülme gülüm

Şimdi yürüsem yağacaktır

Kırk adımda kar

Bu sene sinirlendim

Fakat dişimi sıkmadım daha

Soma'da yetimlerin gözyaşıyla ıslanır vaha

Velev'ki başbakanın

Şerefsizlik fıtratında var!

Dostum, burası lice şimdi, Orası dersim

Diyor "Başbakana yuh çekersen tokadı yersin"

Ben olan bitene alışamam

Alışmanın mektebi yok

Şerefsizin dövemediğini danışmanı tekmeliyor

[Nakarat: Şanışer]

Vaziyet kötü her tarafta yine yas var

Orada kimse gördüğünü yazmaz