["Sabaha Karşı" ft. Sansar Salvo, Rapozof şarkı sözleri]

[Nakarat: Sansar Salvo, Rahdan]

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

[Verse 1: Rapozof]

Kaderim hep aynı bak, sende gittin

Sırra kademi bastın ah bak ben bittim

Düşlerimi ektim yıldızlara her gece dua ettim gel diye rüyama

Yüzün zaten hayal meyal aklımda bi resmin vardı

Sayısız düşlerim, gözyaşlarım aktı, yandı gitti ismin benimdin

Ama şimdi bi yabancı, hancı hançeri getir sapla kalbime

Neden insanlar bu kadar acımasız

Neden dostun düşmanından farksız

Neden kaybedince değerler anlaşılır

Neden güçlü hep duygularla oynaşır

Karanlıkta haykırıyorum, açtım elimi

Yalvarıyorum bitsin artık bu düzen

Ve yalanlar, yılanlar koynumuzda

Günahlar omzumuzda toprak olmayalım

[Nakarat: Sansar Salvo, Rahdan]

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

[Verse 2: Rahdan]

Görmez gözler iki damla akıtır bundan böyle

Yüzler vardı hep hatırlanan şimdi hepsi nerde

Kalbim kırık dökük parçaların hepsi yerde

Karamsarlığın nedenini sanırım atlattık

Gelip geçen rüzgarlara zaten bu kalp hep aşık

Alışık nede olsa adressiz mektup yazmaya

Amaçsız hedefler hedefim oldu galiba

Sende mi geldin geçtin ömrümden bir rüzgar gibi

Bu köhne mezarlıkta tek kaldım ben değil mi?

Sigara dumanları yere çöktü burada herkes ölü

Yaşamak zorundayım ben burada çünkü

Arkamızda kaldı tüm sevdiğimiz şarkılar

Koştu karanlığın sonuna kalpteki tüm dostlar

Uçlar, varolan umutlar bu şarkıyla yok oldu

İçimdeki kayıp kente son mektupdu bu!

[Nakarat: Sansar Salvo, Rahdan]

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

[Verse 3: Sansar Salvo]

Sonunu tahmin etseydim, o yolları gözlemezdim

Duygularımı beslemezdim, böyle olsun istemezdim

Bir çoğunuz kalleş kendimden de beklemezdim

Çekip giderdim artı günüme gün eklemezdim

Tek tabanca savaşırım ben yorulmadım

Kalbimde onca yük ve ben yok olmadım

Kapıların arasında kilitli yarınım

Kurşunlar sıkıldı ben vurulmadım

Kalbinde ki yare, çare yok ve hangi yare

Ve hangi yare fethedebildi yürekte kale

Kalleşlik yaptıysam hesabı cehennemde

Peki çektiğim çilelerin hesabı nerede?

Ellerimde yara bere şu hale bak

Kim içinde közse git meşale yak

Hüzün bende yok kilse bi’ fiil

Bundan sonra kimse yok umurumda değil!

[Nakarat: Sansar Salvo, Rahdan]

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk

Elimde bir kalem, sabaha karşı üç buçuk

Yollarım çakıllı, umuda yolculuk

Sahnede bir tiyatro görevim oyunculuk

Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk