[Refren]

Nie mam już ziomka, którego miałem

Zostałem sam jak palec w tym bałaganie

Nie potrafię być już taki jak tysiąc szpontów temu

Więc odpalam lont by ugasić ogień gniewu

Nie wiem czy stać nas na kolejny zryw

I nie wiem kim tak naprawdę byłeś Ty

Chciałeś być V.I.P na Olimpie

Wierzyliśmy w muzykę

[Zwrotka 1]

Pamiętam ten zimny dzień, gdy się odezwałeś ziom

I powiedziałeś, że powinniśmy zacząć robić sztos

To był styczeń, 2010 rok

Podesłałeś mi instrumentali gruby box

Miałem wtedy remont w domu i mieszkałem u Zuzy

Pchałem bluzy Molesty i "Materiał Producencki"

Żeby spłacić długi potrzebowałem pieniędzy

Chciałem spuścić z wątrboby też trochę żółci

Nówiłeś, że jestesmy renegatami

Też czułeś się niedoceniany, pragnąłeś zmiany

Powstał koncept, wydawnictwo na wiosnę

Wiedzieliśmy, że coś z tego wyrośnie

Powiedz ile jesteś w stanie z siebie dać

Czy na prawdę kochasz tak mocno aż

Czy na pewno siłę w sobie masz

Żeby wziąć to co chcesz i im to dać

[Refren]

Nie mam już ziomka, którego miałem

Zostałem sam jak palec w tym bałaganie

Nie potrafię być już taki jak tysiąc szpontów temu

Więc odpalam lont by ugasić ogień gniewu

Nie wiem czy stać nas na kolejny zryw

I nie wiem kim tak naprawdę byłeś Ty

Chciałeś być V.I.P na Olimpie

Wierzyliśmy w muzykę

[Zwrotka 2]

Nie zdążyliśmy nawet zbić żółwia

Gdy myślę o tym - piwo śmierdzi jak denaturat

Miłość do muzyki wsiąkła w beton

Inni stoją i mokną, za późno żeby zamknąć okno

Mijają dni i miesiące

Musiałem napisać to by nie zapomnieć o Tobie

Wykazać pokorę, posypać głowę popiołem

Bo jak cały ten świat - wiem, że też Cię zawiodłem

[REFREN: Proceente]

Nie mam już ziomka, którego miałem

Zostałem sam jak palec w tym bałaganie

Nie potrafię być już taki jak tysiąc szpontów temu

Więc odpalam lont by ugasić ogień gniewu

Nie wiem czy stać nas na kolejny zryw

I nie wiem kim tak naprawdę byłeś Ty

Chciałeś być V.I.P na Olimpie

Wierzyliśmy w muzykę

[Scratche i cuty: DJ Te]

.... Lonely .... Lonely .... Lonely .... Lonely ....

[Outro komentarz]

Jakże nudno i smutno być nieustępliwym

Jak łatwo niepotrzebnie rozczulać się nad samym sobą

Nad swoją dumną, wszechwiedzącą nieugiętością

I komu to jest potrzebne?