Hér eru spurningar til ykkar mömmur og pabbar

Þekki þið göturnar sem að drengurinn ykkar labbar þegar hún er út á kvöldin

Vitið þið hvað hún er að gera

Vitið þið hvað um er að vera í sálarlífinu hjá þeim

Eru þið til staðar þegar að þau koma heim

Geta þau leitað til ykkar þegar allt annað í heiminum klikkar

Ímyndið ykkur hvernig ykkur myndi líða að koma heim nýbúin að detta í það

Einhverja kalda laugardasnótt

Athugið hvort það sé einhver heima en allt er hljótt, alltof hljótt

Fyrir utan sorglegan bít sem að kemur úr heimilisgræjunum og er stilltur á repeat

Slökkvið til þess að heyra hvort það sé einhver þar

Kallið Siggi ertu heima?

En fáið ekkert svar

Þið sjái strákinn hvergi

Þannig að þið gáið inn í herbergi

Og þarna liggur hann

Innan um tíu sinnum fleiri pillubox en það þarf til að drepa mann

Skinnið næstum blátt, augun líflaus opinn uppá gátt

Og á borðinu liggur ríma sem að hljómar á þennan hátt...

Mér líður eins og ég sé að klífa ókleyfa tinda

Eins og einhver sé búinn að hrinda mér í lífsins ólgusjó

Og ég kann ekkert að synda

Þótt alla mína krafta noti

Get ég ekki haldið mér á floti

Guð gerðu það

Fyrir lítinn vesaling

Viltu kasta í mig dauðans björgunarhring

Viltu sorg mína Sára sefa

Sérðu þessa steyttu hnefa?

Ég er fangi sem þráir frelsi

En er fastur í fangaklefa

Viltu gefa mér tækifæri

Örlaganornir þið sækið skæri

Klippið á þetta þunna snæri

Svo sáttur ég sofni svefn hina réttlátu

Því að lífið minni á ráðgátu sem að mér tekst ekki að leysa

Lífið er lélegt spil og heitir líklega langavitleysa

Að lifa er hart stríð

Og ég er fallinn hermaður

Brennimerktur fyrir lífstíð

Ég felli í laumi tár

Það er sagt að tíminn saumi sár en sum tár er aldrei hægt að græða

Sum sár hætta aldrei að blæða

Lífsþráin er löngu dáin

Og vonin fokin út í bláin

Ég er eins og trúður með frosið brosið

Búinn að slá á létta strengi

Fyrir stúlkur og drengi

Alltof lengi, alltof oft

Svo nú fer hvíti fáninn á loft og ég innbyrðis þennan oversdose

Og dauðinn kallar mig vin sinn

Ég er hin nútímaþyrnirós

Fyrir utan partinn með prinsinn

Enginn tár á hvörmum

Vakna saklaus í guðs örmum

Endurheimti eldmóð logandi bás

Líkamann lúinn í gröfinni hvíli

En sál mín fær að flakka frjáls

Eins og draugur um eyðibýli

Og tónar næstu heima koma til mín

Vindurinn hvín og laufinu hríslast

Meðan trén hvílast og þá hljóma lög óorðna tíma

Skugginn syngur fyrir mig orð sem að enginn er búinn að ríma

Dauðinn er bara minn farmiði yfir í heim þar sem ég vona að djöflarnir í hausnum á mér

Láti mig í friði