Choco Latte - Intellectual

[Verse 1]

'Di ba't sinabi mo sa 'kin dati

Na mahirap kumain ng tsokolateng

Natunaw at parang wala nang korte

Kadiri nang kainin, mukha nang ta-

Ewan ko ba kung bakit mahirap ibalik

Sa original na hugis 'pag nalusaw na sa init

Parang tiwala, 'pag nasira na

Mahirap nang ayusin pa

'Di kayang ipagdikit ang tiwala 'pag napunit

Parang nangyari kailan lang

Mayro'n akong nakitang nakatagong regalo

Sa likod ng kotse mo

Hugis puso na kahon at may red na ribbon

Mamahaling Toblerone at no'ng aking tignan

"Para sa 'yo, mula kay Christian"

Agad kong binuksan, tsokolate ang laman

At 'di ko malaman kung ba't kailangan

Itago sa akin ang katotohanan

Ang dami-dami mo palang tsokolate

Hindi ka man lamang nagsasalita

Ewan ko ba kung bakit hindi ko napigilan

Ang regalo mo'y naubos ko nang 'di ko nalalaman

Parang tiwala, 'pag naubos na

Bigla-biglaan talaga

Mahirap nang makita kapag minsa'y nawala

At kahit na pilitin, 'di mo na mapapalitan

Kahit hanap-hanapin, 'di mo na mababalikan

Kahit sabihin natin na ika'y napagbigyan

'Wag na lang

Ewan ko ba kung bakit mahirap tanggalin

Ang tsokolate 'Pag natunaw at kumapit na sa ngipin

Parang tiwala, 'pag namantsahan na

Mahirap nang linisin pa, 'di kayang burahin

Kahit na ano'ng gawin

Parang tiwala