[P9D "Alright" ft. SirNot เนื้อเพลง]

[Verse 1: SirNot]

Okay, yo! เกิดมาเป็นคนมึงก็ต้องทนฟันฝ่า

ไม่มีชีวิตใดเล่าที่ไม่เคยมีปัญหา

ไม่ว่าจะกษัตริย์ ยอดนักรบหรือว่าผู้ทรงปัญญา

มีบทสุขบทโศกนั่นแหละเรื่องธรรมดา

(และคงไม่มีใครหลีกพ้น ทุกคนต้องเจอ)

ฉะนั้นจงอดทนอยู่ในความโลภและความหลง

เพราะมนุษย์ทุกคนนั้นมีมันอยู่ข้างใน

ต้องสู้ดิ้นรนอยู่บนโลกแสนโกลาหล

แก่งแย่งชิงดีวิ่งไปตามวิถีแห่งใจ

(แล้วเมื่อไรจะผ่านคืนวันโหดร้ายที่ฉันต้องเจอ)

ฟ้าที่มืดมิดคงไม่ได้มีไว้ให้ปิดตา

แต่ปรารถนาให้คุณคิดในสิ่งที่ผิดถึงโชคชะตา

บางคนยังไม่รู้จักแม้ถิ่นฐานที่จากมา

ธรรมดาใช่ใครจะมีเพียงแสงระยิบระยับประดับประดาแม้ศาสดา

ตราบใดบนโลกหล้ายังหมุนในวังวน ยังโคจร

ยังยึดติดในสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ยังปลอบประโลม ยังขอพร

ความจริงคือความจริงที่ถาวร

มนุษย์ต่างหากที่ผิดเพราะยังยึดติดอยู่ในกิเลสที่ห้อมล้อมความพอเพียง

[Chorus: P9D]

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

[Verse 2: SirNot]

ในวัยที่เห็นชีวิตร่วงโรยไป

บางครั้งที่ยังรู้สึกว่าไม่มีคนที่เข้าใจ

ในหลายๆ ทีที่บรรยากาศมันไม่เป็นใจ

แล้วทุกครั้งทุกคราวก็ได้แต่นั่งถอนใจ

แล้วเก็บมันสุมเอาไว้ข้างใน

ทุกคนต้องเคยผ่านเป็นธรรมดาที่มีเวลายากจะยิ้ม

ไม่อยากที่จะลิ้มรสอาหาร

ยากที่จะนอนหลับสนิทฝันหวาน

อยากจะอันตรธานหายไปตลอดกาล

หนีให้หายจากความเศร้าเมื่อวันวาน

หรือมันเป็นเพราะวันที่ฝนพรำทำอารมณ์เราหล่นลง

หรือวันที่ความรักไม่ซื่อตรง

อาจเป็นเพราะชีวิตมันยังลำบาก ไม่มั่นคง

ปล่อยอารมณ์ หยุดคิด ลืมชีวิต ทิ้งตัวแล้วหลับใหลลง

[Chorus: P9D]

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

[Verse 3: P9D]

(So, let it be, uh!)

มันไม่มีหรอกไอ้ภาพนิมิตที่ว่า

ลืมหมดความหวังไอ้สิ่งที่คั้นที่คาด

โลกนี้จะสูงหรือต่ำขึ้นอยู่ที่น้อยที่มาก

จีงอยากให้เจ้าทบทวนความจำในสิ่งที่พลั้งที่พลาด

ทุกคนเกิดมาก็ล้วนแต่เจอคำถาม

ยังไม่ทันจะดีก็ล้วนแต่เจอคำหยาม

ไหนว่า "ความรัก x ความสมัครสมาน"

บางเมืองแค่เมืองใหญ่ ไม่อุ่นเหมือนในถลาง

กว่าจะโตขึ้นมาต้องซ้อมอีกกี่สนาม ah

มีคนทำ มันต้องมีคนทุกข์

มีคนล้ม มันก็ต้องมีคนลุก

มีคนคร้าน แล้วมันก็มีคนคลุก

มีคนสนุกสนานในคราวที่มีคนทุกข์ ah

ความสุขมันไม่มีวางขาย

หาให้ตายก็อาจไม่เจอความหมาย

สิ่งที่ให้ไป เขาดันกลับทำวางหาย

จนลืมตากระทบกับสิ่งที่แสงแดดตามฉาย

ยิ้มรับให้กับแสงแดดในยามสาย

สิ่งที่อยู่ข้างในนั้นใครจะนึกทราบ มันไม่ง่ายแค่นึกภาพ

ออกไปมองโลกก็ไม่ต้องไปนึกยาก

หากว่าสูงเกินไปแล้วใครจะนึกทาบ

ไม่นึกโลภและก็นึกลาภ

นึกอะไรก็ไม่เห็นต้องไปลึกมาก

หวานหรือขมมันอยู่ที่นึกคาบ ก่อนตายก็แค่ระลึกชาติ

คนรวยก็ยังคงมักมาก คนจนก็จนชะมัดยาด

ฉากสุดท้ายก็มีแต่พลัดพราก

[Chorus: P9D]

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร

มีบางทีที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ให้เป็นไป ไม่เป็นไร