I choć nie pachnę jak DIOR
To ciągle chce być najlepszy
Ja nie przestałem żyć chwilą
Gdy ty wolałeś się pieprzyć
Życie jak Candy, Bentley, Fendi
Wielkie dzięki
Wchodzę na wyższy level
Gdy ty się sam jeszcze męczysz
Ja jestem sam ponad tłum
A nie jak ty trzymam z tłumem
By twój beznadziejny argument
Zmienił się w preambułę
Że świetnie chwile to które?
Z jakością życia jak BlueRay
Pytają- wrócisz o której?
A jak nie wrócę w ogóle?
Bo jestem inny niż kiedyś
Stawiam wady nad zalety
Dlatego jebie mnie kretyn
Co wbija nóż mi dziś w plecy
Bo ja nie żyje dla hecy
Nie słucham zdania
Ludzi, którzy nie mają nic tu do gadania
I robię swoje
Żyje za swoje, nie oddaje dzisiaj tego co moje
Już się nie boję i nie ufam ludziom ze sztucznym pokojem na ustach
Formułka pusta, a wciąż płonie ogień
Czemu ma ustać?
Kłamstwo zawsze wskaże oszusta
Ja nie chce wyjść z ram, nie kłam
Nie chce więcej żyć sam
Nie boje się czy nie zdam
O wiele rzeczy nie dbam
Pogodzę się gdy przegram
Opije kiedy wygram
Zamiast tańczyć, gdy muzyka mi tu przygra, sprawa przykra)
Bo słuchasz typa, gdy wrzuci coś na Instagram (bo artysta)
... a prawda jest taka, że ma tylko prestiż!
I choć nie pachnę jak DIOR
To ciągle chce być najlepszy
Ja nie przestałem żyć chwilą
Gdy ty wolałeś się pieprzyć
Życie jak Candy, Bentley, Fendi
Wielkie dzięki
Wchodzę na wyższy level
Gdy ty się sam jeszcze męczysz
I choć nie pachnę jak DIOR
To ciągle chce być najlepszy
Ja nie przestałem żyć chwilą
Gdy ty wolałeś się pieprzyć
Życie jak Candy, Bentley, Fendi
Wielkie dzięki
Wchodzę na wyższy level
Gdy ty się sam jeszcze męczysz
Nie lubię ludzi, którzy mówią, że się gubisz
Niż mnie to wolisz truizm
Walisz konia do ludzi, którzy są głupi
Lecz nie głupsi niż ty, bo ni są samolubni
Lub jak wolisz- "szczera prawda ich po prostu nie boli"
Ja jestem REWOLUCJĄ, która płonie jak płomień
A nie tą rezolucją o której i tak w piątek zapomnę
Dlatego świat trapi ogień
Świat trapi ogień zapomnień
By jeden mógł żyć godnie
To stu umiera dziś skromnie...