["Manyofobi" için şarkı sözleri]

[Verse 1]

Ardımdan çok cümle kuruldu

Teşhisi ben değil onlar koydu

Sıfatımı kaybettim ben bu gece

Azrail'e bak yüklemim oldu

Aileme sordum onlar sustu

Dostuma döndüm arkama pustu

Şeytan'a baktım yüzüme de kustu

Ruhum hadi söyle kim suçlu?

Kendimi kaç kere kaybettim

Ve de bulmak için çaba sarf ettim

Bedenimi kaç kere katlettim

Ben bu yolda kendimi mahvettim

Olmadı ruhum bu sefer beni sen terk ettin

O kadar yalvardım sana beni dinlemedin

Ve de bak bir sеfer bile siklemеdin

Gelecek dediler, ruhun sana geri dönecek ve de bekledim olmadı

Terk etti herkes gibi lanetledi bedenimi beni hiç sormadı

Elimde birkaç antidepresan

Ve yıldız tozları var bu gece

Dumanımı bastım kafa tasıma

Geçmişimi de koydum yan cebime!

Her gece aynı rüyalar

Kan ter içinde kalan bu beden benim olamaz

Uyumaktan korkar oldum artık

Kabus beni arasa da bulamaz

Kırdığım her kalbi

Odamın her bir köşesine gömdüm

Sırtımı döndüm anneme bile acımadım asla

Yeri geldi Tanrı'ma bile sövdüm

Yaşamanın anlamını sorguladım

Yanıtını bulamadım asla sorularımın

Gelecek kaygısını yok ettim

Her bir nöbette çok kan akıttım

Kalbimi aldım beynimin en sarp köşesine terk ettim

Gözleri kapadım zifiri karanlığı fark ettim

Böylece yalnızlığı keşfettim

Sigaramı bastım bedenimin her bi' uzvuna

İşkenceyi tattım gelecek bizim olacak dedin ama

Sevgili sende beni siktirip attın

Deli gibi koşturdum her darbeyi

Ölümüne kabul ettim ben bedenime

Nefesimi kesmeye yetmedi bunlar

Tanrı'm bu isyanlar kendime...

[Verse 2]

Yollar bana sadece hasreti simgeledi

Arkamdaki gölgem bile kendini benden gizledi

Bazen önüme çıkmak bile istemedi

Her yeni gün yeni paranoya hali

Yeni paradokslara neden oldu

Şizofrene bağladı zihnim

Her gece yeni bir kuşkum doğdu

İyilik yap ve de cennete git

Mantaliteme uymadı tabularınız

Ruhuma ambargo uyguladınız ama beynimi susturamadınız

Kötülük yaptı hani Erman'ı bir kere bile durdurmadınız

Yolların hepsi çamurlu çok battım ama beni kurtaramadınız

Yaşamak benim için anlamsız

Bi' de cenneti görelim dedim o da olanaksız

Ruhum bunu kabul etmedi yeni zindanlara vurdu

Bedenimi kansız

Ölmeyi denedim ve de beceremedim

Sonu gelmedi her gece yeniden denedim

Tırnaklarımı da çektim ve de

Tüm bedenimi kestim ben bu gece

Topraklara sığmaz bu beden

Ve de hiç bir kefen kabul etmez beni bilirim

Gömsen bile beni yine dolunayda hortlar

Ve de yeniden dirilirim

Öldüm ve de geri döndüm

Yıldızların arasına girdim birden söndüm

Geçmişime de çok sövdüm bu gece cesedimi

Tam dört parçaya böldüm

Ruh ve beden kolektif kalamadı

Bir bedende tek nedenle bir bütün olamadı

Bulamadı doğruyu kendine soramadı

Yalnızca kalemim bunamadı

Gözyaşlarını silemedi

Nefesimi kesemedi

Laneti göremedi

Gafleti bilemedi

Yaşamayı dilemedi

Kendine gelemedi ve de

Beni sevemedi ruhum