Infamous

By MW (GRC)

Released on May 5, 2021

Thumbnail

Σε ενα κόσμο που ολά έχουνε μια τιμή τίποτα δεν έτοιμο

Όταν μιλαμε κοιτάμε στα μάτια, στα μέρη μου το χούμε έθιμο

Το καλοκαίρι πέφτει ξηρασία και οι δρόμοι θυμίζουνε έρημο

Μα νιώθω κάτι να μου λείπει άμα φύγω και δεν μυρίζω καυσαέριο

Τα παιδιά που βγαίνουν παγανια για γκαφρα ξέρουνε τις καβατζες του κάθε δρόμου

Η μάνα μου αγχώνεται τόσο πολύ για το ποια θα πάρει το επίθετο μου

Δεν θέλω να γίνω γνωστός μα θελώ να ξεφύγω αυτό είναι το κίνητρο μου

Λένε με ξέρουν καλά μα γνωρίζουν μονό το όνομα και το κινητό μου

Ει

Παλευουν να βγάλουνε ήχο μα κάπως ζοριζονται

Προσπαθουμε τον γρυφο να λύσουμε μα έχουμε δρόμο μπροστά μας θα αργήσουμε

Έχω πολλά να σου πω αλλά πρέπει να φύγω αδερφέ θα μιλήσουμε

Έγινα ένα με την ραπ λογικό αφού μάνα και γιος δεν χωρίζονται

Με τα ρούχα μου ξυπνάω στο κρεβάτι

Γυρναω μέσ' την πόλη σαν να ψάχνω κάτι

Οι κάμερες το όνομα τα φώτα από μικρό παιδί θυμάμαι δεν μου γέμιζαν το μάτι

Είμαι τυχερός κιας μην καπνιζω lucky

Μάλλον για αυτό και πάντα αποφεύγω τον φάρο

Ετοιμάζομαι να πάω να τους τα πάρω και αλήθεια έχω χίλιους λόγους για να το κάνω

Όλα κυλάνε σαν ροδα

Σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρηκά το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ηθέλε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα

Όλα κυλάνε σαν ροδα

Σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρηκά το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ηθέλε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα

Είναι σαν τουρίστες στην πόλη τους άστο, ασέ να τους δείξω πως γίνεται

Δεν παίζω τις γυρες μου πηγαίνω πάσο, μα πάλι από κάτω θα μείνετε

Δίνω τα πάντα τι έχω να χάσω εσείς απτην άλλη τι δίνεται;

Είχα καιρό να τα γράψω αλλά τώρα ήρθε η ώρα που πρέπει να φύγετε

Έχουμε χαθεί στον ορίζοντα κι άλλοι ψαχνούνε τρόπο να μας φτάσουνε

Αυτοί είμαστε και δεν αλλάζουμε ούτε για λεφτά ούτε κι' αν εκβιαζουνε

Ότι κι αν κάνω το κάνω για μας αλλά πάλι μαζί μου τα βαζουνε

Κιόλο απορώ πως την πάτησα έτσι τα φίδια ποτέ δεν αλλάζουνε

Στο στόμα μου σφαίρες κλικ κλακ παου

Οι άλλοι σκάνε με τα νεροπιστολα

Απ'τον πύργο του ΟΤΕ φοναζω Drill Town

Μου βγαίνει φυσικό καν δεν ζορίστηκα

Άλλο να χεις ένα αλλο δέκα

Άλλο να χεις καύλες κι άλλο να σαι ερωτευμένος

Ότι ανεβαίνει πάει back down

Γιατί ότι αρχίζει πάντα έχει τέλος

Κωλλησα πανώ στο μετρό λέξεις

Θα το κάνεις μόνο αν το πιστέψεις

Πάντα πιανουμε τις πρώτες θέσεις κι έχουμε τίς προθέσεις να σε κάνουμε κατώ να πέσεις

Όλοι μου λένε να γυρίσω πίσω όταν πίνω παραπάνω και το παρακάνω

Μα όταν γυρναω πίσω δεν με θέλουν σπίτι γιάτι λέμε πάντα ενοχλώ τους από πάνω

Όλα κυλάνε σαν ροδα

Σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρηκά το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ηθέλε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα

Όλα κυλάνε σαν ροδα

Σαν τον Κέβιν κάνω κόλπα

Κάτω απ' της πόλης τα φώτα βρηκά το κλειδί κι άνοιξα την πόρτα

Δεν το βρήκα κατά τύχη ηθέλε να δουλέψω πρώτα

Και δεν θα μου το πάρει κανείς γιατί έχω ρίξει ιδρώτα