Boş

By Morem

Thumbnail

VERSE 1 (ErmanuP)

Yaşıyoruz ama yine boş umuda koş

Odamı aydınlatan parıldayan ışıklar kararıyo artık loş

Kafamın içinde dönüp duran hikayede ki o güzel kadın artık yok

Dilim diyo hayata off ve benim artık dostum yok

Tabi bir hayatım var altından alevler ortasında kaldı

Gençliğim ellerinde çaresi yok gözümün içine baka baka yine çaldın

Yalandı sen gibi buda hikayemizin özünde tozlu bi raftı

Umudu yeşertip çiçekler açarken beton yığınlarında ben kaldım

Bu siktiğimin hayatını yaşıyoruz yinede bize kalan kocaman karamsarlık

Bizim için ay doğuyo yalnızım ve sanıyodum güneş ile birlikte rüyadaydık

Umuduma yol veriyom o sanıyo bi daha görüşebilmek için vedalaştık

Bizi bitiren şey kararsızlık ve hayata gelinen zamansızlık

Dünyada ki bir dakika kafiyе içinde her zaman amansız

Korkmana gerеk yoktu bu hayalim bak kendine bile yararsız

Bir kuş olup uçmaya çalışırken unutuyo bu çocuk kanatsız

Eskide kaldı bu temiz duygular artık ben gibi günahsız

VERSE 2 (Morem)

Nefretimi kusmam gerekli durduramıyorum şu dilimi sorun bu

Küfür ile dolu tabancada mermi silah patlamadan gelip bi izbede beni bul

Nedir insanların Morem ile derdi kurusıkı fikirlerini bi topla ve defol

Tehlikede duyguların her biri bana somut hislerinle gel aklıma ya da biraz geri dur

Bi tarafım ölü gibi, silik hafızamdan kalan sade nefretim ve kinim

Elimdeki birkaç cam kesiği yılların esiri temiz bi gelecek sundu hayat bulmadım eşiğini

Keşin teki gibi peşimde bulutlar yok etti güneşi

Delik deşik dibi peşin alır yok ettiklerini

Keşifteyim sanki bura farklı gezegen içinde birkaç ölü şiir var bilmiyom dilini

Bileklerim kanla doldu tanrım artık kurtar beni burdan bu sokaklar gelir urgan gibi

Yaşamak neden böyle boktan geri durmam gerek ondan bir umut vaadeder ordan gelip

Ruhuma çarpan bi tokattan medet ummam yere kapaklandım uzatmadı bi yardım eli

Sürekli çıkmaz paradokstan kafam uslanmaz sefil duygulardan ırak olsam bile

Gözünde endişeli bakışı niçin içindeki hissi kusmaya yemin ediyo?

Özümde iyi biri olmadım ilaç içip kusuyorum kafamı bu temizliyo

Sanki dudakların labirent ben uzaklara gidip orda kayboldum

Tutsak ellerimde son sigaram seyrederim ufku tuzak senin göğüs kafesinde hapsoldum