BÓL - Intellectual

[Intro]

(Wieczny jest chłód)

(Na damę trefl)

(Dawno mi serce już pękło na pół)

(Krupier nie rozdawał nam równych ról)

(Obudź mnie zanim wykopią mi grób)

Wieczny jest chłód, karty otwarte przede mną i stół

Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół

Wyciągnij nóż, wsyp, sól, krupier nie rozdawał nam równych ról

Wciąż pada deszcz, pisk, kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób

Dalej przed lustrem jest jedyny wróg

Życie się toczy powoli

Powoli brakuje mi tlenu i tchu

Tylko do szczęścia brakuje mi słów

Złamane serce jest zimne jak lód

Zalewa chłód, życie zatrzymaj i stój

Proszę, znieczulaj ten ból

Proszę, oczyszczaj ten brud

Codziеnnie czuję ten głód

Ratuj, dopóki dookoła tłum

Zanim samotności złapie trud

Znów czuję ból, przyzwyczaiłеm się już

Nigdy nie zginie w nas iskra, która rozpaliła piekielny bunt

Znów czuję ból, dreszcz, chłód, karty otwarte przede mną i stół

Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół

Wyciągnij nóż, wsyp sól, krupier nie rozdawał nam równych ról

Wciąż pada deszcz, pisk kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób

Ten ból

Ale nie wiem, kiedy przeminęły lata, kiedy potrafiłem kochać

Nie wiedziałem wtedy, jak sobie poradzę, gdy zostanę sam ze sobą

W życiu, w którym nie ma miejsca już na miłość, ludzie wolą żyć na pokaz

Słyszę słowa w mojej głowie, ale dzisiaj wiem, że to nie było o nas

Wieczny jest chłód, karty otwarte przede mną i stół

Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół

Wyciągnij nóż, wsyp sól, krupier nie rozdawał nam równych ról

Wciąż pada deszcz, pisk kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób

Znów czuję ból, dreszcz, chłód, karty otwarte przede mną i stół

Na damę trefl, kier, król, dawno mi serce już pękło na pół

Wyciągnij nóż, wsyp sól, krupier nie rozdawał nam równych ról

Wciąż pada deszcz, pisk kół, obudź mnie zanim wykopią mi grób

Ten ból

(Ten ból, ten ból, ten ból)