[Zwrotka]

Ze spokojem w jednym rzędzie siedzi brak jego

I wiesz co, dwóch biegunów podobieństwo to jest rytm i ruchy świata

I wtłaczając w życie ciepło, w kącie czeka zimna wściekłość

Więc wstawanie da w niepamięć

Bezstronniczość w każdej sprawie, ustępuje też w obawie

Bo co się wydaje jawne częściej bywa snem na jawie

Z dążeń nie ma już co zbierać

Moja jazda jest subtelna

Choć cień zmiany mi uciekła, to zczaiłem gdy się czeka

Kursu zmieniać nie potrzeba, bo ich nie ma

Wtedy pеwność wpada w przepaść

Szkoda czasu na te krzywdy

Te co, gdy kiеrujesz myśli

Myślisz o czymś co jest kimś

By znaleźć coś co coś uczyni i zgubienie słów odczyni

Przyczyn skutków szukałem

Nie ma, nie znikło, ja zostałem

Jak się nazwie to coś niknie

Cała magia słowa milknie

Zbyt jest wolna myśl by poznać rzeczywistość i tło istnień

Z niepewności konieczności sam się nauczyłem chodzić

Wtedy jak w tych morzach słownych przyszło mi się wnet utopić

Krąży pewna iskra w pyskach co potrafi palić mosty

Lecz ta sama daje pokój - wniosek prosty

Bez zbędnych twierdzeń i bez sensu nadmiaru

W razie pożaru alarmuj

W razie absurdów nagonki patrz na stoików jak w stoi

Bo ponad miarę nie przystoi chwiać się od strony do strony

W razie pożaru alarmuj

W razie absurdów nagonki patrz na stoików jak w stoi

Bo ponad miarę nie przystoi