Naruto - Intellectual

[Verse 1}

Jak chorzy na raka żyłem resztką sił

Jak Naruto Uzumaki zawsze chciałem być kimś

Uczucia nie trafiały do mnie, jak jakiś niewysłany list

Pamiętam gdy w towarzystwie duszy miałem tylko cztery ściany i

Te bity, telefon, słuchawki i pełno myśli

Które zamieniałem w rymy, bo nie chciałem się już dusić z nimi

I jedynie mogę o to wszystko siebie samego winić

Przed złymi wspomnieniami ciągle ucieczki jak Houdini

Z bitem i tekstem jestem jak trinity

Nie mam nic do stracenia więc nie dbam o wyniki

Zawieram tu treść, nie tylko wachlarz techniczny

Mam w życiu jeden cel, nie chce umrzeć będąc nikim

[Bridge]

Nie umrę będąc nikim

Nie chcę umrzeć będąc nikim

Rozumiesz?! Nie umrę będąc nikim!

Jak Gaara zabiorę złe wspomnienia do piachu

W wersach odbijam siebie tak jak w lustrach Haku

Do sukcesu ciężka praca, nie chce by to był mój zawód

Po prostu muszę być kimś, czuję to jak Pakkun x2

Wiem jak to jest być samotnym, nic na to nie poradzę

Tego bólu człowieku nie uleczyłaby nawet Tsunade

Mam wielkie marzenia, typie chce kiedyś być w rapie

Tym kim dla Konohagakure ziomeczku jest Hokage

Nie chce już wracać do dni gdy wrakiem siebie się stałem

Gdy jedynie wąchałem ścierwo i przez to noce nieprzespane

Wiele razy upadłem, ale podniosłem się po każdej z porażek

Już nie chce się poddawać i o swoje zawsze zawalczę

Poczułem kiedyś smak zdrady, serce przebite jak od Kusanagi

Chodziłem w masce jak Kakashi, nie brakowało mi energii jak Stoen

Nawet gdy wszystko zaczęło się walić, nie brakło mi siły i odwagi

By się w tym wszystkim umieć postawić i dlatego dziś noszę uśmiech w koronie

Jak Gaara zabiorę złe wspomnienia do piachu

W wersach odbijam siebie tak jak w lustrach Haku

Do sukcesu ciężka praca, nie chce by to był mój zawód

Po prostu muszę być kimś, czuję to jak Pakkun x2