[Chorus: Ελεύθερο Πνεύμα]

Πάλι μου μιλάς με δανεικά,λόγια

Δε καταλαβαίνω

Πάλι μου γεμίζεις το μυαλό

Με όλα αυτά που αποφεύγω

Που λέτε να αράζουν τα παιδιά;

Μου παν θα γυρνάνε ως αργά

(Να) Δούνε τον κόσμο από ψηλά

[Verse 1: Κοράκι]

Είμαι από μικρός εδώ

Τόσα χρόνια κουβαλάω της Αθήνας τον ήχο

Είμαι από γερό σκαρί για αυτό σκάω και δεν σπάει το κεφάλι στον τοίχο

Έχω ζήσει και έχω δει μα με ακούνε μικροί και προσέχω τον στοίχο

Αν επιτυχία είναι αυτή, να ραπαρω στην πλατεία τότε να μην πετύχω

Άμα θέλουνε το μπιτ το ‘χω πάρει απαγωγή λες και δεν ζητάω λίτρα

Στην δε και λείας ξημερώματα χώνω ραπ και πίνω λίτρα

Όπως τότε πάλι το κάνα έτσι μου μαθαν την νύχτα

Απ την νέα Φιλαδέλφεια σπίτι μου μάνα μου πόλη μου

Aλήτες στο απέραντο

Λόγο πια δεν δίνω σε κανέναν μπρο

Έχω εμε να δω

Βλέπω να με θάβουνε απένταρο

Χέρια στο ταμπλό μπάτσε δεν μπορώ

Βγαίνω διψασμένος για ραπ

Με έχει μεγαλώσει το καλό το μπουμ μπαπ

Άμα παίξει στην tv σε σηκώνει απ το nap

Είναι η γκιλοτίνα που δεν ανηγει στο tap (tap-tap)

Για αυτό θέλει skill

Φέρε άμα σου λείπω μα όταν παίζουνε μπάρες δεν σηκώνω το τηλ

Αυτό είναι το deal

Ξέρουν δεν το κάνω μόνο και μόνο για να μου πληρώνει το bill

Δώσαμε ποιότητα

Ο πιο λίγο mc μές την κοινότητα

Μάλλον ξέχασαν τον σεβασμό τους

Για αυτούς θα ξεχάσουμε την ενότητα

[Chorus: Ελεύθερο Πνεύμα]

Πάλι μου μιλάς με δανεικά,λόγια

Δε καταλαβαίνω

Πάλι μου γεμίζεις το μυαλό

Με όλα αυτά που αποφεύγω

Που λέτε να αράζουν τα παιδιά;

Μου παν θα γυρνάνε ως αργά

(Να) Δούνε τον κόσμο από ψηλά

[Verse 2: Ελεύθερο Πνεύμα]

Μ'αυτή τη μουσική παλέψαμε τα πάντα

Το κακό του κόσμου, τους δαίμονες και τις θύελλες

Από το χωρισμό του πρώτου έρωτα μέχρι τις αγκαλιές μας τις εφήμερες (νιώθεις;)

Εχτές είδα έναν εφιάλτη με τρεις ύαινες

Η μια ήθελε φήμη, η αλλά φράγκα και η άλλη ίντριγκες

Εχθές είδα έναν εφιάλτη με τρεις ύαινες

Ό,τι κατάλαβες κατάλαβες bro

Συζητούσα με μια φίλη για τον πόνο του αντίο

Με μια φίλη συζητούσα για τις ανθρώπινες σχέσεις

Θυμάμαι μου είπε:

Οι άνθρωποι αλλάζουν μόνο όταν το θέλουν

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αν τους πιέσεις

Στα καπάκια πήγα βρήκα ένα φίλο που θαυμάζω

Δουλεύει οικοδομή και φέρνει βόλτα όλα τα θέλω του

Δε πουλάει δυστυχία σε γραμμάρια

Για να βγάλει στόρυ διακοπές με την κοπέλα του

Χορεύουμε τα beatια σαν Ινδιάνοι

Γύρω γύρω γύρω γύρω γύρω απ'το ποτάμι

Η ζωή είναι μικρή-εγώ αχάριστος

Γιατί μόνο μια ζωή μαζί σου δε μου φτάνει

Αφού σε νοιάζω μόνο εγώ

Αν ήξερες πόσο όμορφη σε βλέπω

Δε θα είχες ούτε μια ανασφάλεια!

Θέλω να βλέπω τι παίζει πίσω από αυτό που βλέπω

Δε με ψήνει το κολύμπι στην επιφάνεια

Ρωτάω "Τι μούτρα είναι αυτά;"

Και μου λες "Γάμησέτα"

Όποτε αράζουμε μου βάζεις την ίδια κασέτα

Ήρθε η ώρα το καλό παιδί ν'αρχίσει τα πακέτα

Βάλτα όριά σου κι αν δεν τα σεβαστούν χαιρέτα

Μη με ρωτάς για συναυλίες αδελφέ

Γιατί ξύνεις άθελά σου τις πληγές μου και είναι φρέσκες

Δε ψήνομαι να ραπάρω το "Οικογένεια"

Και οι φίλοι μου να πρέπει να κάθονται σε καρέκλες

Το καλοκαίρι φορτωνόμαστε σε πλοία

Σουλατσάρουμε στο Αιγαίο σα να κάνουμε κουπί

Δυό ώρες τώρα την κοζάρεις στο κατάστρωμα

Τι σου 'χει κάνει ρε μαλάκα; ποια είναι αυτή;(ε)

Μυρίζει νυχτολούλουδα και μπύρα από τα χνώτα

Μη τους ακούς αυτή η πόλη είναι σπάνια

Εσύ μου έμαθες να ζω, ναι εσύ

Μάνα μου, Αθήνα μου, παράνοια

[Chorus: Ελεύθερο Πνεύμα]

Πάλι μου μιλάς με δανεικά,λόγια

Δε καταλαβαίνω

Πάλι μου γεμίζεις το μυαλό

Με όλα αυτά που αποφεύγω

Που λέτε να αράζουν τα παιδιά;

Μου παν θα γυρνάνε ως αργά

(Να) Δούνε τον κόσμο από ψηλά