[Verse 1: Eleuthero Pneuma]

Είχα ένα φίλο που γίνανε τρεις

Οι τρεις 'γίναν πέντε κι οι πέντε τριάντα

Κι έναν που μου ’πε πως ήρθε κρυμμένος σε μία νταλίκα Τουρκία-Ελλάδα

Δεν έχω φίλους που μισούνε ξένους

Γιατί έχω φίλους ξενιτεμένους

Ραπάρω για το περιθώριο της κοινωνίας, τους καταραμένους

Είχα μια γυναίκα που λέει μ' αγαπάει

Και πάλευε φρίκες μου τα πρωινά

Μια μάνα που μόνη μας άνθισε

Γυναίκες μ' αρχίδια αντρικά

Έχω έναν τόπο που δεν με χωράει

Και μια πατρίδα που λίγο με νοιάζεται

Να ’ναι καλά οι ραπάδες που βγάζουνε πράμα για να 'χω να εκφράζομαι

Δεν είμαι 'δω για να δώσω τη λύση

Γιατί είμαι το πρόβλημα

Γιατί έχω κόλλημα

Απ' το παράθυρο μπούκα, μουνόπανα

Κι από Σαλόνικα, Κρήτη, λογότυπα

Που ξεφυτρώσαν αυτά τα κωλόπαιδα;

Λένε για κώδικες, φάρα κι ενότητα

Δε ζήτησα πολλά, μιλάμ' ανθρώπινα (Ανθρώπινα)

Έχει καεί ο Θανάσης, ε, πάλι ξέχασε όσα του είπες

Μα θυμάσαι να χαμογελάει την τελευταία φορά που τον είδες

Δεν είπες (Είπες)

Από Δευτέρα στις τρύπες (Τρύπες)

Μα έλα μαζί μου τα Σάββατα

Ήθελα να μη με ξέρω, μαλάκα

Κι αυτοί μου θύμωναν που χάθηκα

Ξέρω πολλούς ν' αγαπάνε χαμογελά

Να δω ποιος θ' αγαπήσει το ελάττωμα

Ποιος θα καμάρωνε όταν θα μ' έβλεπε με μουδιασμένα σαγόνια στο πάτωμα;

Κάποια μέρα θα σβήσουμε

Προς το παρόν ανθίζουμε σαν τα τριαντάφυλλα

Καλωσορίζω τον ήλιο στο σπίτι μου, σήμερα άνοιξα παράθυρα

[Chorus: Eleuthero Pneuma]

Είπα στον αετό να ’ρθει να πάρει ψηλά τα όνειρα μου

Να προσέχει τη φάρα, να φυλάει τη σκιά μου

Του ’πα πως θ' ακούσουν Βαμβακάρη τα παιδιά μου

Κι από καρδιά θα πάω γιατί ’ναι μεγάλ' η καρδιά μου

Είπα στον αετό να 'ρθει να πάρει ψηλά τα όνειρα μου

Να προσέχει τη φάρα, να φυλάει τη σκιά μου

Του 'πα πως θ’ ακούσουν Βαμβακάρη τα παιδιά μου

Κι από καρδιά θα πάω γιατί 'ναι μεγάλ' η καρδιά μου

[Verse 2: Koraki]

Είμ' αυτό που δε θες

Εγώ με τα λάθη, τα πάθη και τις εμμονές μου

Είμ' αυτό που δεν χώρεσε μέσα στο σύστημα

Φέρε τις απολαβές μου (Φέρ' τες)

Εγώ είμαι αυτός, άλλος ένας άγνωστος-γνωστός

Κι όσο παλεύουνε να καταλάβουνε τι είμαι

Θα βγαίνω και πιο δυνατός

Ακούνε τον πόνο μου, γράφω τα λόγια των αμαρτωλών σ' ηχοκύματα, άκου (Άκου)

Τα χρόνια μας κάπου χαμένα

Ποτίσαν τα ρούχα μου τ' άρωμα πάρκου

Φέρνω τον δρόμο στα live

Μαζί με ανήσυχους πάλι τα κάνω πουτάνα (Πάλι)

Δεν ξέρω αν έχω πολλά, όμως σίγουρα έχω περήφανη μάνα

Ακούνε τ' αλάνια κι οι κοριτσάρες

Μου λένε "Λάμπρέτο μου, φτύσε δυο μπάρες"

Κι έχω το χρέος να φέρω τον δρόμο στο σπίτι τους

Πες τους δεν ζήτησα χάρες, τέλος (Τέλος)

Από 'δω και πέρα θα φεύγει ό,τι με πληγώνει

Κλωτσιά στα αρχίδια σ' οποιον πλάτες μαχαιρώνει, είπα

[Chorus: Eleuthero Pneuma]

Είπα στον αετό να 'ρθει να πάρει ψηλά τα όνειρα μου

Να προσέχει τη φάρα, να φυλάει τη σκιά μου

Του 'πα πως θ' ακούσουν Βαμβακάρη τα παιδιά μου

Κι από καρδιά θα πάω γιατί 'ναι μεγάλ' η καρδιά μου

Είπα στον αετό να 'ρθει να πάρει ψηλά τα όνειρα μου

Να προσέχει τη φάρα, να φυλάει τη σκιά μου

Του 'πα πως θ' ακούσουν Βαμβακάρη τα παιδιά μου

Κι από καρδιά θα πάω γιατί 'ναι μεγάλ' η καρδιά μου