Όχι Σήμερα (Oxi Simera)

[Intro]

Ortiz got the fuego, comprende?

[Verse 1]

Ορκίστηκα να τα καταφέρω

Αυτό που ακούς είναι το μόνο που ξέρω

Είμαι άλλος ένας μες σ' αυτό το μπουρδέλο

Τι κρατάς, άμα δεν το 'χω το θέλω (Για να δω λίγο, για να δω)

Δεν έγινα γιατρός

Ούτε δικηγόρος, ούτε φαρμακοποιός

Έψαξα την άκρη μου αλλιώς

Σαν να 'μουν δεκαπέντε με τις ρίμες και τα flows (ευτυχώς)

Το κάνω από πιτσιρικάς

Μες στις πλατείες με τα φρικιά και τους punks

Τώρα μου λένε «Όχι, μη σταματάς»

Κι ας είναι γκρίζο το μαλλί σαν του Tranks

Πώς κερδίζει ενώ λέει τα ίδια; (Έλα ντε)

Μεταξύ μας, δε νικιέται η αλήθεια

Δε μιλάω εγώ, μιλάν τα παιχνίδια

Michael Jordan χωρίς τα δαχτυλίδια

Είμαι Βαλκάνιος, πιστόλιασα τα χρέη μου

Έχω την επιβίωση στο DNA μου

Έχω το FIFA καρφωμένο μες στο Play μου

Φυλλάδες να ζητάνε συνεντεύξεις μες στο e-mail μου (τον πούλο)

Έχω τον σεβασμό των αντιπάλων

Μια θέση μες στην playlist μικρών και μεγάλων

Με συγκρίνουνε μ' αυτόν και τον άλλον

Το 'κανα να φαίνεται εύκολο μάλλον

[Chorus]

Θέλουνε να μάθουν πώς το έκανα

Ζω και μ' αγαπάνε σαν να πέθανα

Μ' ακούνε στα κρυφά πίσ' απ' τα σίδερα

Με χαζεύουνε ψηλά πάνω απ' τα σύννεφα

Ξέρω τι θα χάσω αν δεν κερδίσω

Γι' αυτό δακρύζω μόνο όταν κοιτάζω πίσω (πίσω)

Δε θα έρθω σήμερα (όχι σήμερα)

Ψηλά πάν' απ' τα σύννεφα

[Verse 2]

Δεν ξεκινάει χωρίς εμάς το πεντάρι

Τρέχω το κέντρο σαν να είμαι δεκάρι

Στα δυτικά μου λέν' «Τι έκανες πάλι;»

Top boy σαν τον Dushane και τον Sully

Ρωτάνε τον επόμενό μου στόχο (δεν ξέρω)

Γυρίζω μες στις πιάτσες λες και σπρώχνω

Με βλέπουνε και κρύβουν τα μαχαίρια

Μ' αγκαλιάζουνε με ματωμένα χέρια (αυτός είμαι)

Είδα τη μάνα σου με μαύρο τούλι

Πόσο αξίζουν οι ζωές μας, αδερφούλη;

Άσε μόνο τις γιαγιάδες να κεντάνε

Σ' το 'χα πει, ή θα τους φας ή θα σε φάνε (είναι νόμος)

Το κορίτσι μου έχει όνειρα και πλάνα (κάθε μέρα)

Δουλειά, δουλειά, δουλειά, σαν τη Rihanna

Μου λέει να μην πετάω πάνω απ' τα σύννεφα

Της λέω να μη φοβάται τα αεροπλάνα

Ποτέ δε σήκωσα τη μύτη μου

Μαρσάρουν μηχανές κάτ' απ' το σπίτι μου

Honda, Hayabusa, Kawasaki

Μου λένε «Γάμησέ τους, Αλεξάκη»

Ξέρουν τον αριθμό μου

2-3-10, έχω την πόλη επ' ώμου

Λένε «Σε δαγκώνουνε, bro μου»

Μα αν δεν είναι κλασικό, μάλλον δε θα 'ναι δικό μου