Er schuiven geesten langs dit raam

Afgekaderd. Aaneengeschakeld

Ik zie mijn naam staan

“U vraagt of ik wel daar was?”

Dit beeld, de datum;

Het ogenschijnlijke bewijs

Er schuift een wereld langs dit raam

Een wassen oog belet mij

Erdoorheen en omlaag te gaan

“U vraagt hoe toen mijn hart was?”

De uitbesteding van mijn opslag

Maakt ruimte voor het grote grijs

Gefragmenteerd ontsta ik

In een wereld met eindeloos geheugen

“Ceci n'est pas un souvenir.”