[Verse 1: Λόγος Απειλή]

Άκουσα πως μας θάβεις

Πως ανάβεις φλόγα με δυο στίχους, όμως τελικά το ράβεις

Και είσαι φλώρος, τι να ακούσω από 'σένα; Γάμησέ τα

Κόψε τα ποτά να μη χαλάς τη σιλουέτα

Κουνώ το χέρι πάνω, κάτω και ζαλίζεσαι

Κι εσύ το κουνάς, όμως μόνο όταν μαλακίζεσαι

Εθίζεσαι σ’ αυτό και έχει αντίκτυπο σ’ αυτό που βγάζεις έξω

Αρκετά ως εδώ, άλλο δε θα παίξω

Με τη κλίκα που φοβάται να μη σκίσει τα καλσόν

Και το βράδυ, όταν κοιμούνται φοράνε κομπινεζόν

Τη σεζόν αυτή και κάθε άλλη, άλλοι χτυπάν το κύπελλο

Κι εσείς διακοσμείτε το γήπεδό μας σαν μπιμπελό

Ποιος είναι το θύμα και ποιος είναι ο Scarface;

Έλα πουτάνα να τα πούμε επιτέλους face-to-face

Το να με κράζεις με ατάκες, με πλήρη μυστικισμό

Το θεωρώ πια αδερφίστικο σε τέρμα κορεσμό

[Verse 2: Κριτής]

Άκουσα λόγια για 'σένα και δυστυχώς, όχι καλά

Μάζεψ’ τη γλώσσα και απ’ το καλάμι ξεκαβάλα

Και αν δεν ξέρεις με ποιούς ανοίγεις κόντρες

Μιλάς και λες πολλά, μα εγώ θέλω μόνο απαντήσεις ντόμπρες

Και αμά δεν έχεις, μη κορδόνεσαι

Σε τσαμπουκάδες να μη χώνεσαι, γιατί έχω λόγο που σε πόνεσαι

Και θα σε πονέσει, αν έτσι συνεχίσεις

Αφού μας βλέπεις ήρεμους, γιατί θέλεις να μας συγχύσεις οπωσδήποτε;

Άσε μας να ζούμε τη βρωμιά μας

Γιατί αυτή μας κάνει να διαφέρουμε από τη γενιά μας

Που μας έκλεισε μέσα σε ρουτηνιασμένους ρυθμούς

(Χαχαχα!) Μη γελάς, είσαι και 'συ μέσα σ’ αυτούς

Άλλο ένα μικρόφωνο χωρίς ουσιώδη λόγο

Που 'κανε τις γούνες και τα χρυσά δόντια logo

Μιλώ γιατί έχω λόγο, δεν ακούς γιατί έχεις πρόβλημα

Η διαφορά μας; Εγώ δε θέλω ψυχολόγο

[Verse 3: Bouklas]

Δεν ακούω λέξη, ποιος θ’ αντέξει;

Τι θέλεις εσύ;

Είμαστε εδώ οι πέντε και όχι τότε έξι

Τα 'χεις παίξει, λάβε τη θέση πριν λάβεις τη δόση

Πάσχεις από κατάθληψη ήχου, πάρε Ladose να σε πορώσει

Θα σε φιμώσει

Γιατί δεν έχεις νιώσει αυτό το ρίγος που έχουν νιώσει άλλοι τόσοι

Που ξέρουνε να ακούν, είναι πιστοί ακροατές

Στο δίνω, θες, δε θες, απ’ τις καλές και απ’ τις ανάποδες

Ρούφα ανάποδες να γίνεις λίγο

Ήρθε η ώρα επιτέλους να φας και λίγο ξύλο

Κάτι που δεν έκαναν κάποιοι τόσα χρόνια

Προσοχή, βαράμε όπως του Ναβαρόνε τα κανόνια

Μπαλόνια που μας τα 'χεις κάνει, α, ρε αλάνι

Μόνο για χρώμα μπλε είσαι και μετά πας στο λιμάνι

Τι έχεις κάνει; Γι’ αυτό ζάρωνε πάλι, ρε γαμημένε

Αφού την πληρώνουν άτομα που δε φταίνε

[Verse 4: Ραψωδός Φιλόλογος]

Παλιοπόρνη

Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να νομίζεις ότι είμαστε ίδιοι, έστω και όμοιοι;

Δε το παίζω ντίβα

Απλά δε θέλω επαφές μ’ όσους εκπροσωπούν της βλακείας τη κολεκτίβα

Πάρτε το χαμπάρι και αφήστε τα μικρόφωνα

Ο κόσμος το 'χει τούμπανο και 'σεις κρυφό καμάρι

Κανείς δε σας γουστάρει, ατάλαντοι του κερατά

Εσείς, όμως, εκεί, σαν πεισματάρικο μουλάρι

Όσο για μας, ασ' το μη ρωτάς

Είμαστε βαρίδι στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς

Και γουστάρω που είστε μαζεμένοι απέναντι όλοι οι wacks

Γιατί όσο πιάνετε πάτο, ανεβάζετε εμάς

Συνεχίστε κατά πάνω μας να έρχεστε

Και στις καλές μας, να μας πετύχετε, να εύχεστε

Αλλιώς τη διαφορά του είναι και του φαίνεσθε

Θα διαπιστώσετε λίαν συντόμως, τετέλεσθαι