[Skit 6: Julia Mikuła]

Chyba się boisz

Bo tak bardzo drżysz, gdy mówię ci o tych marzeniach

Wiesz wielki dom, błogie szepty

Głośna miłość, wrzaskliwe spojrzenia

Mogę... mogę milczeć

Albo tylko dać ci skrawek ciała

Żebyś spisał tam wszystkie wersy nowych piosenek

Możesz wytatuować mi swoje imię

Nie przeszkadza mi banalna miłość

Wyjdź stąd, proszę

A później znowu zadzwoń dzwonkiem do moich drzwi

Chcę tylko słyszeć twoje kroki

Zdejmowane buty, odwieszaną kurtkę

Kiedy jesteś tak blisko

Czuję jakby wcale cię nie było

Odejdź, odejdź, żebym zobaczyła

Że możesz jeszcze kiedyś wrócić