[Verse 1: Stabil]

Geceler uzar gider, onlar uyumaya devam ederler

Zamanı kaybeden ben

Şans okul takım kaptanı gibidir, beni seçmez

Bazı geçmişlerin yarası geçmez

Yolum benim karakterim, derindi mazilerim

Sağlam olur mevzilerim, giderim aynı yönde

Benle gelenler de kazanırlar önde

Ölenleri bırak, arkana dönme

Geriye doğru gitmen hata, ileri git ve durma bir daha

Bakma kafanı çevirme, an meselesi delirmen

Farkına var kendinin, yeneceksin derdini

Sakın deme ben yenemem, söyle benle yap deneme

Hedef koyar yürürüm ben, düz giderim sendelemem

Tanrı herkese yaşatmaz bunu, sence neden?

Ben gibiler, sen gibiler, mikrofon ve kulaklığın arasında kalbi delen

Rap denemem, dinle beni de kendine gel!

Bırak sikilmiş televizyon kumandasını

Gerçek bi' film izle pencereden

Memlekette namus elden ele

Kızlarımız götleriyle, başlarıyla selfie çekip

Koydular internete

Benzedi bir vitrine, döndük tımarhaneye

Amerikan domuzlarına özenen o rapçilerden değilim

Beni de taşlayın

Kusura bakmayın Chicago Bulls'lu değil Beşiktaşlıyım!

[Verse 2: Rizzo Guerta]

Yapılacak yemekten daha çok ticareti kurşunun ama

Eline verdiler silah ve dediler ki vur şunu, bunlar

Bir nesil yaratmak istedi yaşadığından kuşkulu ben

Kaybettiğimi anlamıştım, sattığımda uykumu

Bu soygunu yaptılar, eli cebimdeyken devletin

Sen de doğduysan fakir eğer olamıycak bi' servetin

Elindeyse hayalin bi' sersemin

Gerekiyorsa çal onu, bu sert zemin

Peşine düş ve kovala, yapama kısır döngü paranı sorana

Yok demek de alışkanlık, kendinden bi' alkış aldın

Barışmalısın onla, şu aynayla çarpış artık

Köpek gibi çalıştım ben, sorma gerisi hep traştı

Mikrofonu yere bırakıp kaldırcaklar, izliyom

Yazılmış senaryolar ve dinleyici sen piyon

Yeraltında bile nüfuz adaleti gizliyorken

Anlaşılmayacak her ne kadar haklı olsa da İndigo!

[Verse 3: İmpala]

İnsanlara kızdım, insanları kırdım

Aynı sonla biten bütün cümlelerden bıktım

İnsanlara yazdığım bütün cümlelerimi yaktım

Onlar önümde birer kağıttı, dündekileri yırttım

Mavi birer yalancıydık, dünya gibi tatsız

Hayat benim hakkım, bayat kağıtlarımı bırak sende kalsın

Küçük dünyalarınız benim odam kadar sıkkın

Yolum biraz dardı, ayaklarım bana dargın

Her gün yorgun argın eve gelen bir baba gibi hayat elleri nasırlı

Kim ne kötülük yaptı ise bil ki hepsi kasıtlı

Ama benimki farklı, benimki kırmaktı bir insanı

Kızdırmak mı bir insanı? Denemeyin yok dahası!

Yok pahası duygularımın, yok devamı uykularımın

Yok selamı kuytularımın gölgesinde bol selası insanlarımın

Gömülü toprağında kaldı öksüz aklım

Ben de kirli yarınlara kaldım

Tepemizden geçen bi' ince çizgi var ve gölgesinde biz

Solumuzda gelecek ve sağımızda geçmiş

Sorun şu ki güneş her doğduğunda düşündük

Ne sağda, ne solda, ne de o çizginin içindeyiz

Burası kapalı bi' mağara oldu, çıkış yolu korku dolu

Büyüdün ettin ama öldün, bok yoluna sormuyosun neden

İçindeki keder, buna derler kader

Anan baban ağlar, onlar takım elbiseyle güler!