Işıklar sönünce yüzleşilir gerçekle

Gördüğün her şey içinde oysa

Sandıkların

Söyle nasıl oldu bu

Anılarım yordu

Yaraların üzerine yapıyoruz dolgu

Gece yarısında yapıyoduk hani vurgun

Gider ayak sardı tüm etrafımızı korku

Korkulaar var korkular var içimde (ya ya)

Sardı tüm etrafımızı biçimle (sarar)

Aralık kapıların ardı düşünme (düşün)

Açılır

Sandıklar

Düşer peşime

Sorgular var sorgular var içimde

Nasibini aldım tüm izi yüzümde (kanıt)

Çektim cefayı sürdüm sefa cebimde (yakıt)

Ardından yakılan

Ateş içimde

Gördüm

Cefayı da yalnız kaldım

Paketlerin

Rotasına vardım

Çıkardım

Onu kanla ter attım

Dönüş yolunda

Köpekleri saydım

Çıktım hapisten (mapus)

Sallantımız bu kasisten (sallana)

Gazel okunur hariçten (hariçten)

Umutları al valizdеn ( yüküm ağır)

Rezerve oda paristеn (senle ben)

Çekemem yine kaprisler (seni de)

Gönül gülmeni de ister (ister mi?)

Özür bileni de dinler (dinler mi?)

Ardından...

Hatırladım yüzünü bak

En sonun da sarıl bana

Ay ışığı suratına

Kasılmadan vuruyo ya

Unutmadın beni daha

Görüyorum bakışların

Vuruyolar uzaklardan

Suratıma suratıma

Tutarsız ya düşünceler

Tuzaklara düşünce ben

Kararıyo ışıklar hep

Gözündeki sönünce fer

El açarım- yaradana

Kalmadım hiç tek başıma

Biliyorum neye varır

Sonuçları olacağa

Gece yarısında yapıyoduk hani vurgun

Gider ayak

Gider

Sardı

Tüm etrafımı korku