Şahit oldum aşkın her bi zerresinde ihanet var

Kabus oldu her gecem gözümde vardı yaş

Ani oldu belki terkediş yıkıldı umutlar

Giderken de son bakış, canımı aldı arkadaş

Arkadaşlar yaz diyor kalem tükendi yazmıyor

İçimde sızlayan bi şey var acısı bende bitmiyor

Dizlerimde kalmamış mecalim yok fakat

İçimden gelen bi ses haydi durma koş diyor

Yazdıklarımın kimisi boş, kimisi duygu yükledi

Ben bi şair olmak istedim elimde defterim

Kapında ağladım dudaklarınsa git dedi

Şimdi defterim değil de elimdeydi neşterim

Kesik bileklerimde yaşama hevesi kalmamış

Bekledim azraili gelip bu canımı almamış

Soğukkanlıyım yürekliyim be her daim

Yandı sanıyodum fakat hiçbi şeyim yanmamış

Sokaklarda bulduğum bu mutluluk yeter bana

Defalarca aldatıldım senin sokaklarında

Işıklarımı söndürün bu gömdürün cenazemi

Son günümde ağlamak, inan yakışmaz bana

Uzaklaşın yanımda kimse kalmasın

Adımla sallanan bu şehir içinde yan kadın (yan kadın)

Verdiğim bu sözleri başkasında yaşarken

Nasıl bi duygu lan hiç mi için yanmadı

Susadım yokluğuna bi bardak sen içsem

Gerekti bu akşam yanımda yoksa şimdi ne içsem

Zehiri hisseden bir bedenle yorgunum

Bi çare bul ve gel duygularıma yol bulup

Sabrı zorlayan bu derdim çekilmez halde bak

Aynı yerde beklemek ve orda bulamamak

Bi hayli zor gelir, belki son denir

İçimde kaldı lan aşkı senle yaşamamak

Duygularıma hitaben bi sen gerekli aşkıma

Sorgularıma son defa baktım öyle aynada

Yalancı aynalar, yalanı sevmiyor yürek

Yürek gerekli bence karşılıksız aşklara

Yeterli bence çektiğim bu ızdırap yeter

Geçer mi bende kaldı aşkın oldu derbeder

Son satırda nefret ettim ve susmak istedim

Sanma gözlerimdeki damlayan bu yaş biter