[Bölüm]

Farklı şeylerin peşindeyim benimki aşk değil

Ve yanlış insanın peşindeyim yaram delik deşik

Kaç sabah uyandığımda adına küfrederken !

Aldığım dumanla uykularımı geriye getirdim

Sakin ol dedin. Sakin olamadım!

Defol be git dedin. Nedense kopamadım!

Böyle bir cezayı hayatımda yaşamadım ben;

Lstedgini al. Bu can bırakta artık yaşamasın

Ne vardı sanki bende gülmek istemiştim anne

Soruyodun ya hani bana bu gözlerinin hali ne?

Nasıl desem nasılsa biliyorsun be annem

Artık önemi yok tesellinin bu şarkılarımı bilsen

Öfkem içimde yanar dağlar gibi anlatınca sakinleşiyorum

Yıllardan beri bu böyle bazen anneme bile bağırıyorum ben

Çok farklı yazdım bugün affetsin beni rabbim üzgünüm

Günahını aldığım insanlar var. Suçsuz yere belki de bilmiyorum

Sözlerim insanlar için basit bir şarkıdan ibaret anlamışlar

Her satırda ayrı bir nefret ayrı isyan ayrı bir dert var

Beni anlayan insanlar yeri geldi bu şarkılarımda yandılar

Beni anlayan insanların olması birazda olsa acımı kırpar

Ben bugünde onsuzluğa yazdım herkesin geçmişte yarası var

Sabretmeyi ögrendim üstüme geldikce bu dört duvar

Ondan uzak kaldığım zaman yaş doluyor gözlerime ufaktan

Kimse görmüyor yaşlarımı saklandım beni gururdu gizli tutan

Haddinden fazla zarar gördüm. Yazdım diye beni dışladılar

Kendi mahallemde bile dostlarım rap için koşturduğumu sandılar

Açıkça herşeyi anlattım için mi bana düşman oldular

Rabbim sana sığınıyorum yeterki al canımı da beni herşeyden kurtar

Haylaz hiç değişmedi dostlar. Ben senelerden beri böyleyim

Yeri geldi bir park köşesinde, yeri gelince bir sokak meskenim

Benim tek isteğim birazcık huzur biraz duman ve de birazcık sevinç

Uğramaz olmuş gülüşlerim yalandandı mutlu görünüşlerim

Ömrüm nasıl geçti bir bilsen. Yaşamak istemessin geçmişimi

Kalan bir parça dumanla düşüşlere zar attım ağlardım ona içip

Bazen korkuyorum ölümden günahlarımı rabbim affeder mi?

Bazen korkar ölüm benden iyi bilirdi onu bekledigimi

Bana herşeyi gösteren hayatımı dolu dizgin yaşamayı beceremedim

Bana herşeyi gösteren hayatımın en güzel yerinde yenildim

Sordum kendimi duvarlara cevap verin söyleyin ben kimim?

Kimsesizligim kadar derin. Soğuk ve sessiz bir yerdeyim

Bana yardım eli uzat. Boşluktayım bir türlü çıkamadım aydınlığa

Sana tarif etmek istediklerim bu şarkımda gizliydi baba

Anlattığım herşeyi yaşamaya mahkum edildim ağlayarak

Uyanınca düşündüklerim kalbimi bölerdi bin kez parçalara

Geceleri küsüyorum aynalara. Baktığımda korkuyorum inan

Sabah olduğunda gülüyorum aynalara. Anlatsın beni sana bu duman

Mutluluğun yerini dolduran birkaç şeker ve birazcık duman

Bana biraz da olsa iyi gelir tek tesellim onu bana unutturan

Arkamda gözü yaşlı bir anam, bir de sitem dolu satırlarım

Bilirim sonsuzluğa yelken açtım. Artık geçmişe dönüşüm yok sanırım

Bu hayata veda ederken hep ölümsüz şarkılar kalacaktır

Çalacaktır ben öldügümde birgün bu benim en büyük mirasım

Göründüğüm gibi masum olamadım beni suça sürdü o yalanların

Herşeyi bir kenara bırakıyorum neden ağladığımda bu sesimi duymadın

Şarkılarımda bile ağlarım bu duygu birçok insanı ağlattı

Yokluğunla yine bir başımayken bitmeyecek sana yazılan şarkım

Uzak olman önemli değil beni ummadığın yerlerde görürsün

Ölene dek peşinden gelecem. Ölünce zaten benimlesin

Beni sana getiren nefreti ben bitirene kadar anlatacam dünümü

Bizi cehenneme kadar sürükledin bekliyorum şimdi o son günümü