["O" ft. Da Poet & Halil Özüpek için şarkı sözleri]
[Giriş: Da Poet]
Yaov, ya
[Verse 1: Da Poet]
Zaman savurdu herkesi her yere
Her şeyi herkese çevirdi, herkes kendi kendine
Bi' tozlu anı gibi ezbere
O gitti, şimdi bir ben, bir oda ve bir de kör pencere (Ah)
Sol yanım onundu, kalp hiçbi' şey anlamazdı
Bi' sabah uyandım, canımı istedi ve aldı
Bi' meleğin lütfu şeytanın pençesinde kaldı
Üstüme yıkıldı şehrin orospu duvarları
Göçebeydi aklımın en kırılgan sofrasında
Kaybolup sonrasızlığın en acı mısrasında
Selam ola sokakların, onlar da farkında
Bi' tek ikimizdik sanki koca dünya ortasında
Cehennem her şeyi yakar, hiçbi' şey yok edemez
Tek isteğim çaldığın uykularımı geri ver
O bildiğin bütün melodilerim oldu
O gözyaşı, o bi' yakarış, o dilimdeki tüm heceler
Dostum gün arar karanlığa savuşmak için (Hah)
Sevgili gün sayar seni de gömebilmek için (Bu gerçek)
O yalnızlığın, sevebilmek için
Bu cevapsız bi' soru, kayıp harabe yıllar için
[Nakarat: Halil Özüpek]
O kendi kendine anlatır durur ama dinleyen kim? (Cevap ver) Yine ben
O korkak adımlarla kaçar ama sığınacak tek yeri var, bu beden
O yalnızdı, utanırdı ama vazgeçmezdi, inan
O yenilirken yanı başında duran hangimizdi, bak? Yine sen
O kendi kendine anlatır durur ama dinleyen kim? (Cevap ver) Yine ben
O korkak adımlarla kaçar ama sığınacak tek yeri var, bu beden
O yalnızdı, utanırdı ama vazgeçmezdi, inan
O yenilirken yanı başında duran hangimizdi, bak? Yine sen
[Verse 2: Hayki]
Sokakta rastladığın biri, dönüp de bakmadığın
O belki unuttuğun, belki adını hiç duymadığın
Düşmanındır belki, belki "Dostum" deyip sırtladığın
O senden habersizken adını ceplerinde sakladığın (Şş)
Arkanda sandığındı o, en önden izledin
İçinde büyüdü bir ses gibi, bağırmak istedin
Ve belki özledin, kestin saçlarını küsüp ona
Ve belki özledi, semada titrer oldu yüzün
Şarkılar yazıp büyürken bir çocuktu unuttuğu ki
Ona sorsan dostu şöyle derdi "Çocukluğum"
Bazen dinlemekten, daha çok anlatmaktan yorulduğun
O ellerinden tutup beyaz saçlarınla sarıldığın
Hatırla İstanbul, sürekli bağırıyordun "Git" diye
Bir şubat sabahı sustun ona, bulutlar artık kara
Tutunmak ister sana, Ay kadar tutulmak ister
Sen kadar inanmışken ben kadar kurtulmak ister
Kulağını doldururken hâlâ aynı ninniler
Hatıralar kâğıt üstünde can çekişen çizgiler
O benim, o sensin ve "Neden?" diye sorduğum
Bitmek için başlamışken ölmek için doğduğum
[Nakarat: Halil Özüpek]
O kendi kendine anlatır durur ama dinleyen kim? (Cevap ver) Yine ben
O korkak adımlarla kaçar ama sığınacak tek yeri var, bu beden
O yalnızdı, utanırdı ama vazgeçmezdi, inan
O yenilirken yanı başında duran hangimizdi, bak? Yine sen
O kendi kendine anlatır durur ama dinleyen kim? (Cevap ver) Yine ben
O korkak adımlarla kaçar ama sığınacak tek yeri var, bu beden
O yalnızdı, utanırdı ama vazgeçmezdi, inan
O yenilirken yanı başında duran hangimizdi, bak? Yine sen