Öld sundrunga og stundarkorn hreint svakaleg

Öld Sturlunga og ég Þórður Kakali

Ýlfur af heiðum, skuggabaldur, sjakali

Nú skeiðar Sleipnir, Óðins augað vakandi

Líf á lúkum, ekki samviska né sakargift

Berserkir í blóðstreyminu, kuml í mínum bakgarði

Feigðin fýkur yfir fannbreiðum

Gustar að ofan, þeytast heksíur á gandreiðum

Í för með fóstbræðrum og mannleysum

Gandar brokka, drungi þokast meðfram sandskeiðum

Samflot af heiðnum vættum

Menn vita ei, hvað eiga í vændum

Dagur liðast, heyja bændur

Deyr fé, deyja frændur

Kristnir menn með blóts siði

Kvíðnir, en máske halda kynjaverur ró sinni

Kom auga á syndasel í ósinni

Og það eru svartálfar í berginu og tilberi í kjósinni

(Yfir vor land, svona höldum hraða

Ríðum, í för að hefna Örlygsstaða)

Skeiðar stóð og ræfla og göngufærra um hæðir

Það er bardagi í flóanum og Haukdælingum blæðir

Falla fjendur, falla vinir

Fjúka líf, fjúka af limir

Og blóðugt er brimið

Sólarlagið rautt, þar sem heljar snerta himinn

Dagur deyr, í eilífum rökkva

Orð óma að handan, eigi skal höggva