V1

Ey bu can şu dünyadan geçip gider

En fenasından bi yorgun hayat seçip gider

Soğuk bi nehir olur tersten akıp gider

Yeniden yapmak için gemiler yakıp gider

Bi ufak siyah çanta toplayıp gider

Belki mezarlarda çiçek koklayıp gider

Bas diye tam ümüğüne vahşetin yazıp gider

Belki çiçeksiz bi mezar kazıp gider

Bu can sokakta kendini aklayıp gider

Yarin avuçlarına bi şiir saklayıp gider

Belki katil bi uçurumdan atlayıp gider

Son mektubu sol iç cebine katlayıp gider

Belki yorgun bi gece hapis olup gider

Belki kesin bi öfkeyle dolup gider

Belki gelip bi padişah çatlatıp gider

Belki öfkesini bi kentte patlatıp gider

Bu can son bi kez dumanlar üfleyip gider

Elbet şu dünyaya küfredip gider

Nasıl geldiyse taş duvar yıkıp gider

Belki de kafasına bi kurşun sıkıp gider

V2

Bu can hınçla dolup taşar saldırıp gider

Dayanmaz da bükmeden baş kaldırıp gider

Belki suç üstünde basılıp gider

Belki yalnız urgan olur asılıp gider

Bi gün olur intikamlar alıp gider

Bi bakarsın bi düş kurmuş dalıp gider

Yarası çok bi nefes umut çeker sarıp gider

Bi devlet müfrezesini yarıp yarıp gider

Gelip yalnız sokaklarda kan yutup gider

Gelip yoksulca bi evde yas tutup gider

Meydanlardan geçip ceset-ler sayıp gider

Belki gece bi yıldız gibi kayıp gider

Belki son bi kez bi limana yanaşıp gider

Son savaşta belki son kez savaşıp gider

Belki son bi kez üşür ve ölüp gider

Şarkılarını ceset diye gömüp gider

Belki bi güz şehirlerden savuşup gider

Toprağında yar var ona kavuşup gider

Evet bu can gider

Fakat bugün değil bi gün gider