Ta odwieczna tułaczka nie ma tutaj końca

Prowadzisz ciągle żywot jakby wojennego gońca

Od misji do misji, tak to wygląda

Arystokracja jest wyżej dba o swego członka

Śmiało mogę stwierdzić, że synem jestem pieśni

Światło z ciemności tylko Ty możesz nakreślić

W Twoich myślach sporo złości, cóż sam ją przyciągasz

Więcej wkładu w to co robisz to odpocznie Mojra

Pustkę jak na razie wypełnia zielona torba, bo

W dupie wszystkich troska to czemu nie spróbować tego co jest zakazane, ziom?

Wdrapie się na szczyt żeby z góry kurwa spojrzeć

Mogę później nawet spaść z niej, ale zrozum ze tam dotrę po to by z olimpu rozpalić se pochodnie

Staram się być swych marzeń kuźnią

Czasem może trochę czasu idzie na próżno

Luźno luźno staram wmieszać się w tłum

Ale nie jak Ci ludzie co obniżają górę w dół

Jak zachce Ci się srać to wysrasz pół ?

Trzeba zaopatrzyć się w papier czy cuś

Cały szit załatwić w lawy krater, wciąż być idiotami sparzy dupsko wraz z kutasem

Zupełnie błogi stan otacza mnie czasem

Mój tworzący się świat jestem w nim aktorem mów mi Crowe Russell

Wiara w moje afirmację jest po prostu piękna, szkatuła mózgu frenologia trochę odmienna

Ale kto powiedział że musi być taka sama

Jestem rezolutnym endemitem w zrozumieniu czytaj trudnym typem

Unoszę się w gorę paruje ponad syf, nie ukrywam ze z atmosfera mam beef

Bo skraplam się tam i spadam znów w mig

Ale jestem napastnik niczym Larsson Henrik

Po trupach do celu dewizą na dziś

Jestem napastnik zrozum to, mów mi Larsson Henrik dziwko