Небото гори во модар пламен

Сенки се кријат под дрво под камен

Сенки се кријат под нашите чевли

Времето заспива точно на пладне

И сѐ дури спие постои надеж

Дека меѓу нас нема да пукне

Дека меѓу нас нема да падне

Еднаш засекогаш, само ќе клапне

А времето нема вечно да спие

Ќе почне да врти, да чука, да трае

И сенки ќе тргнат од нашите чевли

Ќе кружат ко стрелки на часовник, напред

Мувите зујат над нашите глави

Мршојадци кружат над уморен бакнеж

Небото гори во модар пламен

Небото гори во модар пламен

Мувите зујат над нашите глави

Мршојадци кружат над уморен бакнеж

Небото гори во модар пламен

Небото пламти во модар пл(амен)