Şu İstanbul tam yedi tepedir

Bunlardan biri de Cihangir

Yolları karışık, bir labirent gibi

Sokakta dolaşır kurnaz tilki

Cihangir'de tek kapılı evde

Oturur yedi kişi alemde

Dağılır tayfa, çıkarlar sokağa

Elli türlü tehdit, elli türlü takla

Rasta babayı kopartmışlar

On adam, evini basmışlar

Biz orda değildik, orayı görmedik

Orda olsaydık, müdahale ederdik

Cihangir'den aşağıya kaçmış

Kazancı'da sıkıştırmışlar

Üç el havaya atıp, gerisini bacağına sıkmışlar

Al al al

Bir de bunu al

Seni haylaz, seni gidi yaramaz

Seni yaramaz, seni gidi afacan

Seni afacan, seni gidi hınzır

Seni hınzır, seni gidi yaramaz

Kafası güzel, kendi güzel

Ruhu güzel, mevzu özel

Ama ona yine tuzak kuruyorlar

Yine ona çakallık yapıyorlar

Orospunun teki peşine takılmış

Bunu bir güzel kafakola almış

Bizim rasta, olmuş ona hasta

Ona sorarsan, karı on numara

Lan, yola yola yola bir şeyi bırakmadılar

Lan, ne varsa elinden aldılar

Bir değil, iki değil, üç değil oldu

Bu yollar hayatına mal oldu

Rastaaa...

Rastaların babası, babaların babası

Cümbüş babacığım, cümbüş...

Rastaların babası, babaların babası

Oooo

Çevremizde tam yedi gezegen var

Bir güneş, bir ay, bir de o var

Rastaların babası evrene sığmaz

Gezer, gelir, koşar yine yorulmaz

Cihangir'de bir gece oldu

Gecenin adını rasta baba koydu

Allem kullem, haytalık peşinde

Önemli değil, rasta hep bizimle!