Πόσες οι νύχτες που πέρασα

Κάτω απ' την κρύα ατμόσφαιρα της δημιουργίας

Για να 'χω να λέω και στα δύο CD πόσους πέθανα

Σέβομαι τον εαυτό μου το πρώτο που έμαθα

Μετά όλα τα άλλα σε αυτή την δουλειά είμαι καλός

Έχω την αντοχή και το πέταγμα

Μες την ομίχλη της πόλης ψάχνω για να βρω ηλιαχτίδα

Και να συνεχίσω αυτήν την πορεία που μόνος χαράζω και φώτισα

Έλα μια βόλτα να δεις πως το ζούνε στα μέρη μου

Πιτσιρικάδες φοράν αλεξίσφαιρα

Μπάτσοι γυρνάνε και ρίχνουν πισώπλατα

Για τους μάγκες που έχουν φύγει

Για τα αδέρφια που είναι ακόμα εδώ

Για όσους έχουν πάει ψηλά

Για όσους μείναν προσγειωμένοι εδώ

Για όλους εκείνους που μίσησα για όλους όσους αγαπώ

Χρωστάω σε όλους ένα ευχαριστώ

Το ταξίδι αυτό είναι μοναδικό

Η πόλη αυτή με έχει ζήσει

Με ξέρει πιο καλά από την μάνα μου

Είναι δίπλα μου στις δόξες μου

Ήταν πλάι στις χαρμάνες μου

Δεν προσπάθησα ποτέ να γίνω αυτό που βλέπεις σήμερα ότι είμαι

Πάντα έτσι ήμουν φίλε πάντα έτσι ήμουν φίλε

Κοίτα πως βγαίνουν τα αστέρια μες τον ουρανό

Να χορέψουν μαζί με εμάς στην φωτιά

Όσο η μούσα μου γεννάει τα πύρινα ποιήματα

Καταλαβαίνω πως πρέπει να φτιάξω έναν κόσμο

Να μπεις και να δεις τι είναι η τέχνη για εμάς

Γάμα τις συμβουλές και δώσ' μου ερεθίσματα

Δεν θα μπορέσουν ποτέ να μας πιάσουνε bro δόξα τον λαό

Άσε τον Θεό ξέρει μόνο να κρίνει κάνα στραβοπάτημα

Όλος ο κόσμος μιλάει για το rap και το trap 'γίναν όλοι ειδήμονες

Πλέον βγαίνουν στα κανάλια και κάνουν ιδιαίτερο μάθημα

Τώρα μιλάν για τον Λεξ ε

Τώρα μιλάν για τον Bloody ε

Τώρα μιλάν για τον Buzz ε

Τώρα μιλάν για τον Κέβιν

Τώρα μιλάν για τον Child

Τώρα μιλάν για τον Melow

Τώρα που πάμε όλοι τρένο

Τώρα μιλάνε για όλους και για όλα

Βομβαρδίσαμε με rap όλη την χώρα

Τώρα όταν πιάνω μικρόφωνο

Είναι σαν να σε πηγαίνει βόλτα νεκροφόρα

Είμαι στον κάμπο και κόβω τριφύλλια

Είμαι στον κάμπο και τρώω σταφύλια

Ήρθα στον κάμπο να πάρω μια ανάσα

Γιατί στην Αθήνα είμαι μέσα στα καντίλια

Σκάω επάνω στο beat σαν ηφαίστειο

Το μόνο άσπρο που πίνω είναι ασβέστιο

Είκοσι χρόνια πάνω σε ένα σκούτερ

Νομίζω ήρθε η ώρα για ένα τετραθέσιο

Δεν τα έβγαλα από τυχερά παιχνίδια

Τα λεφτά αυτά θέλαν αρχίδια

Στο 'χα πει έχω βάλει ένα σπίτι στο μάτι

Με κήπο και με κεραμίδια

Είμαι μια ανάσα πριν πάρω revanche

Μια ανάσα πριν κάνω το μπαμ

Είμαι όλη μέρα στους δρόμους

Και κλείνω δουλειές όπως κλείναμε τα polybag

Να 'ναι καλά το NA που δεν πεθάναμε νέοι

Είμαι Σεπόλια και ακούω πιστολιές Ζυρραχίου

Λες και είμαστε μέσα στο LA

Θέλω να δω που θα πάει αυτή η τρέλα

Η πόλη αυτή μου ταιριάζει ταμάμ

Τρέχω μαζί της πάω με τους ρυθμούς της

Ούτε τα φανάρια δεν με σταματάν

Μέσα στα πράγματα και μέσα σε όλα

Εδώ είναι real life όχι κονσόλα

Καλή κοινωνία Ρόυπα Πόλα

Η άνοιξη θα 'ρθει με τα πολυβόλα

Για τους μάγκες που έχουν φύγει

Για τα αδέρφια που είναι ακόμη εδώ

Για όσους έχουν πάει ψηλά

Για όσους μείναν προσγειωμένοι εδώ

Για όλους εκείνους που μίσησα για όλους όσους αγαπώ

Χρωστάω σε όλους ένα ευχαριστώ

Το ταξίδι αυτό είναι μοναδικό

Η πόλη αυτή με έχει ζήσει

Με ξέρει πιο καλά απ' την μάνα μου

Είναι δίπλα μου στις δόξες μου

Ήταν πλάι στις χαρμάνες μου

Δεν προσπάθησα ποτέ να γίνω αυτό που βλέπεις σήμερα ότι είμαι

Πάντα έτσι ήμουν φίλε πάντα έτσι ήμουν φίλε

Έλα να δεις τι σημαίνει να ψάχνεις να βρεις μια ουσία

Ή να ψάχνεις να βρεις την ουσία

Και να 'σαι με χέρια δεμένα στο πάτωμα

Άσε το flow να τσουλήσει σαν να ήταν νερό

Έχω αρρωστήσει με την μουσική

Μού 'χει γίνει εμμονή και με πνιγεί σαν να 'ταν ελάττωμα

Είπα θα κάνω τα πάντα να πάρω αυτό που μου αξίζει

Κάποιοι γράφουνε τραγουδάκια δεν τους αδικώ

Μα μ' αρέσουν τα δύσκολα

Κάνω σωστά ότι κάνω για αυτό πίνουν όλοι κρασί στο όνομα μου

Προσέχω τα πάντα ένας τελειομανής δεν χορταίνει με τίποτα