[Spoken Interlude]

Mennesket vert fødd ut or mørkret

Så gløymer ho det

Han vik unna det

Dei lærer å frykta det

Me ber det alle med oss

Djupt der nede under havet av tanklar

Eit uendeleg mørkre

Kor jotnnesteg tordnar i eit omvendt kosmos

Ei reise mot eit heile tek mennesket hit

Så skuggen kan leie, og lysbæraren

Lærer å lytta til det som fødte ho

Så den nyfødte guden kan finna

Eit språk han allereie kjenda

Saman stig dei oppatt

Inn i verda, no av ekte lys

Født om att av mørkret