Verse:

Solumda ağrı düşüp ölen neferlerin izleri

Muallakta hislerim mahsenimde gizledim lan

Kanardı dizlerim tanımazsın bizleri

Taşıyamazsın ağır gelir yoksulluğun riskleri

Sokakların pençesinde deli divane el körüm

Yok benim mentörüm artık bende nankörüm

Kasıklarım kan gölünde yükselirsem rant ölür

Bu kemik kavga çocuk en ciddiyetli markörüm

Sürekli doruklarda gezeduran ve yardıran

Bir gerillaymış metropolde kurşun yemiş baldıra

Fakat her caddede saldıran bir sanrı var

Bıkmış onlar emirlerden kibir boğumu tanrıdan

Mülkü reddettim tabakam tek renkli

Retinamdan grilikler akar bulutlara

Beş mevsim sende deş nefsi çatımdan bej hepsi

Boyutsal bir LSD

Gerekirse somun ekmek yok asla boyun eğmek

Onların zihinlere öğretisi koyun etmek

Bu geçit pusuların arasına kurulan bi zafer

Kara bedel yalan kader

Ciğerlerimin hırıltısın da kayboldu düşlerim

Yamaçları benimsedim yokuşları üstlenip

Yatsı vakti dua değil gecelerce küfredip

Aslında inanmadığım masallara kükredim