[Karwan]

Osiedla moje, jak w Sierra Leone diamenty

Dziś nie zginie za nie nikt, stracone talenty

Nieraz dzwonię tam i nic, abonent niedostępny

Szczenięcy wstyd, osiedli syf trochę stępił zęby

Szanse blade jak twarze rudych panien

Zabić smak przegranej, zdziczałem na amen

Cmentarze marzeń, wierzysz, wyjebane na nie

Zapomniałem siebie z wtedy, nie wiem kiedy nawet

Wiem, że mam moc, ziom, przegnać całe zło stąd

Blok – wyjdziesz stąd, on z ciebie nigdy, mordo

Mam serce jak diament, spada na dno

Mała, zamiast je szlifować, starłaś na proch

Sram na małe szczęścia, wiesz, to mój śpiew łabędzia jest

Ręka na sercu, serce na ręku, dzieciak weź

Ławki boją się na bojo wbić, wysyłam ich na OIOM, dziś

Nie zatrzyma nikt nas – Karwan, EMAS, Quiz

[Hook: Emilia]

Nie mamy nic, a sięgamy gwiazd, choć

Nie mamy nic, to wiemy jak dać, wciąż

Możemy więcej stracić niż zyskać

Niech mówią o nas: „diamenty z boiska”

[EMAS]

Patrzę na zachód słońca, błękit nad moim blokiem

I choć zburzyli plac zabaw, to sercem jestem w ‘98

Nie ma już boja, na którym zdarłem kolana

Nigdy o tym nie zapomnę, jak powstańców Wawa

Piękni chłopcy w wielkich domach pielęgnują bogactwo

Ja nie mam wiele, skarbie, nie jestem żadną gwiazdą

Mam paru kumpli, którzy rzucą mi kwiaty na trumnę

I paru skurwysynów, którzy czekają aż umrę

Nie dostanę w spadku wielkiego domu nad rzeką

Widzę beton i tylko beton, gdy patrzę ślepo

Stara kanapa i wyblakłe lamperie

Bloki z wielkich płyt i pozrywane obręcze

Wyrośliśmy na klatkach, gdzie beje grzeją łapy

Chłopaki łapią za gwint, inni łapią za kraty

Długie rozmowy o tym, gdzie będziemy za parę lat

Powracam na stare śmieci; a gdzie ty jesteś teraz, brat?

[Hook: Emilia] X2

Nie mamy nic, a sięgamy gwiazd, choć

Nie mamy nic, to wiemy jak dać, wciąż

Możemy więcej stracić niż zyskać

Niech mówią o nas: „diamenty z boiska”

[Scratch] X2

To My, diamenty bloków…

Nie miałem nic…

Oprócz tych kilku wersów…

Wciąż pamiętam tamte dni…

Nigdy tego nam nie zdołacie zabrać…