Verse:

Haydi gözünü aç, bak! 18 oldu yaşın

Renkleriyle son kez gördü dünyayı

Veda etsen edilmez, bırakılmaz mazin

Yanında tutma, gözünden gider âti

Çocuk zamanların arkanda kaldı artık

Hayat tuttu elimden, büyümem lazım

Işıkları sönüyor bu şehrin akşam vakti

Uyuduğum yatakta karanlık misafirim

Geriye baktığımda aslında farkettim ki

Kendimi kontrol edemiyo'm, yol önümde düşüyo'm

Kalp soğuk ve üşüyo'm, bu böyle sürüyo'

Hatalarım iyi niyetli, birbirini örtüyo'

Saklanmana gerek yok. Hayat seni bulucak!

Hayat seferinde anılar için son durak

Kendim için dur durak demeden müziğe sarıldım

Bir veda kulaklarımda, bir buse kelamlarımda

Yorma artık kimseyi, anlayacaksın onları

Ağl'icaktım olmadı, ağlatm'iyi'm onları

Beni ben yapanlar arkamdan baktılar

Ben bakamadım. İçimdeki çocuk ağlar

Anlamazdım eskiden insan susar, neden?

Yıpranmış ruhlar taşır büyüyen her beden

Mum ışığının bulduğu bi' matemim ben

Karanlıkta kalanların son nefesiyim ben

İçimdeki bir şehirde ışıklar söndü

Mesuliyet benim, masumiyet öldü

En azından tek değil 17. yaşım

Beni izlediğin yerde olma sakın yalnız

18 kişi oldum kendi kendime

Bir şeyler öğrendim. Hayatı, hepsinden

Hep bi' marifet midir ki büyümek?

Önemli olan yaşarken acı çekmemek

Ben 18 oldum