Yazdığım hər misrada sənə məxsus sətrim var

Aldığım hər nəfəsdə özünə məxsus ətrin var

Öz dəstixəttin var sevgidən çox yazmasam belə

Hörmətin qalmasa bele nə də olsa xətrin var

Əslində sevgi yaxşı şeydi görüb bilənə qədər

Yatmırsa bilənə qədər bilməliydi dirənə gərəy

Gözlər danışır dil də susur onda dilə nə gərəy?

Axtardı tapmadığını başqasından dilənə gərəy

Bəlkə də dəxli yoxdu bir o qədər fərqi yoxdu

Yəgin ele bilir ki bu oğlanın dərdi yoxdu

Getdi və gəldi yoxdu inammıram həyqi yoxdu

Halbuki söz vermişdiy xətrinə dəydi yoxdu

Bəlkə mən düz eləmirəm sənə bu qədər bağlanıram

Düz deyib o vaxtı Namiq hər şey oldu ani

Kim oldu bizə mane bu adı yaddan çıxartma Defakto aka Qafiyə maşını ya daki Natiq

Mən aya baxanda anlamışdım bele sevməy nədi

Gözlərim kor olanda başa düşdüm görməy nədi

Sevgidə ölməy nədi bir fikirləş gör neyledin

Sən heç bilirsənki hə yaşayarkən ölmək nədi

Günəşin soyuqluğuna öyrəşməyib ay ağladı

Mən gördüm bayaqları günəş göydə sayağladı

Mən baxa bilmirəm sənin titriyir əl-ayağların

Səbəbsə göydən yerə düşən ulduzumu ayağladın

Təsəvvür elə ki bu iki ağılsızın nağlı olsun

Oğlum olsun evimiz olsun iki otağlı olsun

Mən inammıram ki bunnan sonra onun ağlı olsun

Sənsiz də yaşayaram burda nə var ki sağlıq olsun

Yoxluğun üstümə yağır göydən elə bil xeyli bürkü

Qanında qəhbəliy varsa düzəltməy qeyri mümkün

Və nəqədər o kirlənmiş gözəlliyinlə özüvü öysən də

Get sikdir hara gedirsən get gözümə görsənmə