Νεκροκεφαλές και House

By Complex (GRC)

On MVP

Released on December 9, 2019

Thumbnail

[Intro: Styl Mo]

Ε, ε, ένα-δύο

Ένα-δύο

Ε, ε, ένα-δύο

Ε, ε, ένα-δύο

Ε, ε, ένα-δύο

Ε, ε, ε,ένα-δύο


[Verse: Styl Mo]

Στον δρόμο σειρήνες δεκαπέντε Αθήνες

Νεκροκεφαλές και Ηouse

Στο σώμα τοξίνες, στήνουμε κομπίνες

Βγάζουμε λεφτά στο χάος

Ποιο το ραπ σου φίλε για να σεβαστώ;

Ποιο λάθος με ορίζει σε αυτό να εθιστώ

Δεν ανταγωνίζομαι ραπάδες στη Ελλάδα

Είναι τόσο εύκολο σαν να βάζω νερό

Έι Mo όποιος με αντικρίζει

Φωνάζει "δεν είμαι καλά"

Ποιος γνωρίζει??

Συνήθως αυτό που αγαπάς θα σε γκρεμίσει

Στο τέλος θα φανεί ο καθένας αν αξίζει

Ζωή κ θάνατος σ'αθανατο δεσμό

Είμαι διπολικός άρα διπολικά γα-μω

Σε κύματα χωρίς σανίδα ακροπατώ

Ο ήλιος με παγώνει μήνα Αύγουστο


[Chorus: Styl Mo]

Στον δρόμο σειρήνες δεκαπέντε Αθήνες

Νεκροκεφαλές και Ηouse

Στο σώμα τοξίνες, στήνουμε κομπίνες

Βγάζουμε λεφτά στο χάος

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας


[Verse: Hatemost]

Wack emcees, wack emcees

Λάβα που δεν ακουμπάει κανείς

Ακουμπάει κανείς

'Δώ μπισταει κανείς;

Δε μιλάει κανείς, εδώ pioneers

V, V

Είναι fly τα beats, είναι fly o Mo, είναι fly o Prince

Το μισείτε εσείς

Το αγαπάν παιδιά, το αγαπάν OGs

Ladies...

Rude boys, rude boys

Κι αυτοί είναι schoolboys, schoolboys

Complex, complex

Οι πένες κάτω hombres

Με κραυγές και μπότες κοίτα πώς ξυπνάω τις κόμπρες

Με ποθούν οι πόρνες κι οι καρδιές που νιώθουν μόνες

Και το stress, χτυπάει τις πόλεις και δεν κοιμάται κανείς

Στην πόλη ξυπνάει το τέρας που εσύ φοβάσαι να δεις

Κι απόψε νυχτώνει νωρίς, απόψε νυχτώνει νωρίς

Στην πόλη ξυπνάει το τέρας κι εσύ φοβάσαι να βγεις


[Chorus: Styl Mo]

Στον δρόμο σειρήνες δεκαπέντε Αθήνες

Νεκροκεφαλές και Ηouse

Στο σώμα τοξίνες, στήνουμε κομπίνες

Βγάζουμε λεφτά στο χάος

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας

Πάρ' το όπως θες όλη η πόλη δικιά μας