[Intro]

Gojix

Τίποτα δεν μου ανήκει

Στο τέλος ο τάφος μου μόνο θα μείνει

Πρέπει να φύγω απ' το νοίκι

Η μάνα μου πάντα ήθελε ένα σπίτι

Και όχι τον γιο της τα χάπια να κρύβει

Όχι να κάνει rap και να 'ναι αλήτης

Τουλάχιστον ξέρει πως δεν είναι γλύφτης

Και το ότι όταν είναι μακριά της μου λείπει

Θα ζήσω το όνειρο στην Σαλονίκη

Θα κάνω την ήττα της μοίρας μου νίκη

Θα διεκδικήσω ό,τι μου ανήκει

Σέβομαι κάθε πόρτα που ανοίγει

Εύχομαι κάθε σπόρο να πετύχει

Θα πέσεις νωρίς αν σηκώσεις τον πήχη

Μας πνίγουνε κάθε μέρα 5 τοίχοι

Στάσου στα πόδια σου γάμα την τύχη

Έχω Gojix με το .44

[Verse 1]

Δεν ξέρω τι ξημερώνει κάθε μέρα

Πρέπει να τρέξω να τα βγάλω πέρα

Δεν μπορώ πια να ζω σαν τον αέρα

Δεν μπορώ πια να τον παίρνω αέρα

Σ' αυτό που κάνω είμαι σημαντικός

Για τα μουνάκια είμαι φανταστικός

Για όλα τα αδέρφια μου αγαπητός

Για όλους τους fake είμαι μισητός

Τόσο σκληροί το πρωί μα το βράδυ βάζουνε τακούνια

Δεν έχω κάνει ούτε μια πουστιά έξω στον δρόμο μάγκας από κούνια

Ζωή μου όσα μου έχεις δώσει σ' ευχαριστώ

Μόνο σε εσένα χρωστάω γι' αυτό

Ποιο είναι το λάθος και πιο το σωστό

Ψάχνω για μπέσα μα που να την βρω

Πόσο ψεύτης μπορείς να 'σαι με τον εαυτό σου

Τίποτα βλάκα δεν είναι δικό σου

Είσαι μια πουτάνα για τον κολλητό σου

Ντροπή σου αν πρόδωσες τον αδερφό σου

Φοράω πάνω μου σταυρό, Θεέ μου έλα να στα πω

Δεν φοβάμαι θάνατο, ούτε την αλήθεια να δώσω

Δεν με νοιάζει να πληγώσω, τα βάζεις μαζί μου θα σ' αποτελειώσω

Μέσα στο στόμα σου θα τα τελειώσω

Μιλάνε τα drugs, δεν θα το νιώσω

Μητέρα δεν λέμε να πίνει ο γιος σου

Ένα μύτο oho, δεν μου φτάνει no, no

Δύο mg η μπάρα για να κοιμηθώ

[Chorus]

Τίποτα δεν μου ανήκει

Στο τέλος ο τάφος μου μόνο θα μείνει

Πρέπει να φύγω απ' το νοίκι

Η μάνα μου πάντα ήθελε ένα σπίτι

Και όχι τον γιο της τα χάπια να κρύβει

Όχι να κάνει rap και να 'ναι αλήτης

Τουλάχιστον ξέρει πως δεν είναι γλύφτης

Και το ότι όταν είναι μακριά της μου λείπει

Θα ζήσω το όνειρο στην Σαλονίκη

Θα κάνω την ήττα της μοίρας μου νίκη

Θα διεκδικήσω ό,τι μου ανήκει

Σέβομαι κάθε πόρτα που ανοίγει

Εύχομαι κάθε σπόρο να πετύχει

Θα πέσεις νωρίς αν σηκώσεις τον πήχη

Μας πνίγουνε κάθε μέρα 5 τοίχοι

Στάσου στα πόδια σου γάμα την τύχη (yeahh)

[Verse 2]

Δεν είμαι ο rapper που έχεις συνηθίσει

Δεν με νοιάζει και πολύ να πετύχω

Σκέφτομαι πάντα πριν γράψω τον στίχο

Δεν τους σέβομαι να ξες ούτε λίγο

Βάλε τον βλάκα να βγαίνει μπροστά

Να κάνει τον κλόουν για τα παιδιά

Τους παίρνω τα φράγκα και είναι ζεστά

Τους γράφω κομμάτια και είναι γνωστά

Τους παίρνω τα φράγκα και είναι ζεστά

Τους γράφω κομμάτια και είναι γνωστά

Τα μάτια κλειστά, τα αυτιά μου ανοιχτά

Το στόμα κλειστό, μα φτύνει φωτιά

Το flow δεν το πιάνουνε μπαίνω στο studio με όλους, 1 vs 1 με μάγκες και φλώρους

1 vs 1 με rappers του κώλου, 10 vs 1 με trappers του χώρου

Real fucking superstars, δεν έχω stop μόνο start

Δεν είναι song είναι art, για σένα είναι τέρμα hard

Ιδρώνω δεν βγαίνουν η χημείες που ήπια έξω από τους σπόρους

Παγωμένος μέσα μου λες και έχω κάνει δέκα φόνους

[Outro]

Όσο πάω και ανεβαίνω, μα μέσα μου μόνο πεθαίνω

Το σκοινί είναι λεπτό